Ҳикмат
Агар ҳама туро ситоиш кунанд, гурехтанат беҳтар,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Агар ҳама туро ситоиш кунанд, гурехтанат беҳтар,Ситоиш – оташест, ки барои ҷонат афрӯхта шуд.Дар ҳадди худ чун хок хомӯш бош,Охир, ту байрақи лашкар нестӣ.Агар байрақ мебудӣ, гапи дигар буд,Ҳилпиррос зада ба ҳар сӯ равӣ, мезебид.Агар воқеан эътиборталаб нестӣ,Сар фуруд оварда, дар хомӯшӣ гардӣ, мезебад.Агар ҳис кунӣ, ки аз ягон кори ту ногаҳБа сӯят шамоли ситоиш мевазад,Агар бе он кор намемирӣ, накардан авлост,То аз балоҳо холӣ бимонӣ.Ситоише, ки аз даҳони ҳар кас пошида шавад –Оби даҳонест, ки аз ҳар даҳон ҷаҳад.То ҳар нова оби даҳон наборонад,Гоҳ-гоҳ хато кардан ҳам дуруст аст.То авом аз хатои ту шод гардад,То муҳаббаташ зиёд нагардад.То рӯзе ки умрат ба итмом расад,Фарёди сохта накашанд.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.