Ишқ
Агар касе ба ман туро бад гӯяд,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Агар касе ба ман туро бад гӯяд,Худашро бад медонам, ёрам.Агар касе дар бораи ту хабари шум гӯяд,Ҷонашро канда мегирам, ёрам.Агар ба ту гуноҳеро, хурд ё калон,Вазнин ё сабук, нисбат диҳад!..Абадан аз ӯ рӯй гардонда, албатта,Ҳатто сад шоҳидро гӯш намедиҳам.Зеро барои ман ту маҳбубӣ,Хуш аст ҳар кори маҳбуб.Ту гули поки гулзори покӣ ҳастӣ,Дар ин ҳар шахси нопок шубҳа мекунад!Зеро зоте, ки аз маъшуқаш гумон кард,Дар боби муҳаббат каззоби сирф аст.Он ки ҳангоми таҳқири маҳбубаш, ҳайҳот,Хомӯш меистад, пасткорест дар гирдоби нафс.Аз ҳар коре, ки мекунад, ғизо гирифта меравадФаҳму фаросат ва ақли ҳар кас.Аз ин рӯ, ҳамаро мисли худ мебинандДар олам аҳли корҳои пок ва нопок.Худи касоне, ки ба ту таъна заданд,Ба корҳое, ки ба ту бӯҳтон карданд, дохиланд.Чашми қалбам туро мисли нур мебинад,Аммо инро донишманду оқил намебинад.Агар муҳаббатамро пок нигоҳ дорам, ҳасрате надорам,Зотан, ишқи софро Ҳақ қабул мекунад.Яқин дорам, ки ба ҳаққу ҳурмати ишқи поки манХудоям туро мутлақ пок мекунад.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.