Ватан
Дунёро аз нав бунёд карда халқи бузург!
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Дунёро аз нав бунёд карда халқи бузург!Ҳақро дӯст дошта, ба Ҳақ доим азиз халқ!Гоҳ аз зулму зулмат ҷигарсӯхта халқ!Озодиву бахтат имрӯз дар дастат, бидон,Иқболу истиқбол дар роҳат, бидон!Ту конӣ, дар дарунат ҷавҳари бепоён,Ту субҳӣ, саҳари поке, ки офтоб зод,Ту бонгӣ, ки ҳар бор Ҳақро ёд овард,Байрақи қудрату ҳиммат дар туст,Маёки мардиву садоқат дар туст.Ақлу донишат ҷаҳонро мунаввар кард,Танҳо некист хоҳиши ҷовидонат,Аз қадарат ҳаргиз нолише нест,Имони комил дар туст, эътиқод дар туст,Эҳтиром ба сухани ҳақ, эътимод дар туст.Решаҳоят поканд, аслат пок аст,Насле, ки валиён парварид, пок аст,Вуҷудат покиза, тарзат пок аст,Ҳарому хабисро зинҳор рад кардӣ,Шайтону иблисро зинҳор рад кардӣ.Гоҳо хоинон — хунашон вайронҳо,Рӯзгору хону монашон вайронҳо,Ҳар лаҳзаи гузаштаашон, онашон вайронҳоАз пасат ханҷар ҳам заданд,Намак хӯрда, ба намакдон туф ҳам карданд.Аммо агар мурдӣ ҳам, Ту рост истода мурдӣ,Ба душман тир парронда, теғ зада мурдӣ,Ҷасорат чист — фаҳмонда мурдӣ,Зотан, ин марг набуд, зинда шудан буд,Ба иззатҳои ҷовидон печидан буд.Хоразмӣ худатӣ, Форобӣ худат,Ҷалолиддин худат, Таробӣ худат,Осмонӣ худатӣ, туробӣ худат,Ибни Сино худат, туӣ Фарғонӣ,Бухорӣ худатӣ, ту — Марғилонӣ!Шошӣ худатӣ, Насафӣ туӣ,Термизӣ — нафаси валиён туӣ!Маҳбуби Нӯҳ — Ёфас туӣ,Худат Самарқандӣ, ту — Мотуридӣ,Ишқу суруди дарвешони ҷаҳрӣ!Хоҷаи ҷаҳон дар туст, дар туст,Ҳафт пир — ҳар яке баробари як осмон!Гӯё ҳафт фалак дар оғӯшат хуфтааст,Баҳоуддин худат, Нақшбанд худат,Алоуддин худат — ҳар изат ҷаннат.Гаҳворае, ки Темурро ҷунбонд, аз туст,Даре, ки Алиро Шер кард, аз туст,Қулла ҳам, дарё ҳам, гузаргоҳ ҳам аз туст,Бобур худатӣ — ки ба Ҳинд нур бахшид,Алии Қушчӣ худат — ки аз осмон дур чид.Шоҳрух Мирзо худат, Улуғбек худат,Худат шоҳ, худат хон, беки бузург худат,Ба таърих ҳамеша имзо гузор, худат,Шайбонӣ ҳам туӣ, Убайдуллоҳхон,Абдуллоҳхон туӣ, Имомқулихон!Он ки воқеан то Каспий давр ронд,Он ки аз Қипчоқ то Ҳинд ҳукмаш равон буд,Бухорои муаззам — он ки давлат сохт,Ҳазрати Субҳонқулӣ — шоҳи бузург туӣ,Аз ҳафт осмону замин огоҳ туӣ.Машраб худатӣ, Ҳувайдо худат,Сӯфӣ Оллоҳёрӣ — каромат аст сухани ту.Бар изи мубораки чаҳорёр қадам ниҳода —Шоҳмурод туӣ — подшоҳи авлиё,Аҳли зикруллоҳ, ки тахташ дар арш буд.Насруллоҳе, ки сари душман бурид, туӣ,Дар ин ҷуръат бо Темур баробар туӣ!Гоҳе ғанимро музаффарона мағлуб кунӣ,Гоҳ ғолиби мағлубшуда худатӣ,Толиби марги пуршараф худатӣ!Рӯҳи пуршиддате, ки номи босмачӣ гирифт,Рӯҳе, ки ҳамеша ба мардон мададгор аст.Шукӯҳи покизае, ки ҳаргиз хомӯш нашуд,Амир Олимхони ман, Исфандиёри ман,Диёри ман, ки дар дасти хоинон монд!..Иблиси сурх туро мағлуб карда натавонист — рост,Имонатро ҳаргиз хам карда натавонист — рост,Сари худро баланд доштӣ, ки хоси аҷдодат буд,Истиқлол ба дастат баргашт, ниҳоят,Ҳақиқат сухани худро гуфт, ниҳоят.Халқе, ки ба давлат ҳамеша содиқ буд!Халқе, ки ба даъват ҳамеша содиқ буд!Халқе, ки қалбаш лаболаб аз садоқат пур буд!Собит бош, худатро ҳаргиз фаромӯш накун,Аз душман раҳму шафқат ҳеҷ интизор накун!Давлатат — пойдор, пояш мустаҳкам,Тирҳояш дар нишон, камонаш мустаҳкам!Ҳар маснад маҳкам, ҷояш мустаҳкам,Ба сухани хоинон зинҳор фирефта машав,Дар сояи давлат устувор бош!Агар фарзанди содиқ ба эл, ба юрт сарвар бошад,Шаб — равшан аз моҳ, рӯзат пурофтоб бошад,Дар дил — Ҳақ, дар забон — Ҳақ, дар чашм ашк бошад,Ин толеи бузургро ҳис кардан шарт аст,То дигар набинӣ дарде бо номи ғуломӣ!Худоям ба қалбат ҳамеша нур бахшад,Шуури нурафшон туро тарк накунад!То даме ки Ҳақ мисли офтоб зуҳур мекунад,Дар замони талотум омон бимонӣ,Ҳатто аз шарафат ҷаҳон мунаввар гардад!Дунёро аз нав бунёд карда халқи бузург!Ҳақро дӯст дошта, ба Ҳақ доим азиз халқ!Аз зулму зулматҳо ҷигарсӯхта халқ!Сарат баланд бошад, қаддат рост бошад!Идрокат бедору қалбат зинда бошад!Худо туро ҳамеша саломат дорад,Танҳо пасткор туро маломат кунад.Ҳар корат ба покӣ далолат кунад,Ҳамеша омон бош, эй кишвари азим!Дунё ба ту таъзим кунад, эй кишвар!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.