Ҳикмат
Суханҳое, ки аз забонам меоянд, зебо-зебо пӯшидаанд,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Суханҳое, ки аз забонам меоянд, зебо-зебо пӯшидаанд,Агар ба забон гиред, гӯё ба андеша меафтанд.Аммо маро пахш мекунанд ташвишҳои гарон-гарон,Гӯё ба синаам нишаста мурдорхӯр паррандагон.Кош, суханҳоям хизмат мекарданд ба некӣ,Кош, зотҳои азиз онҳоро медоштанд гиромӣ.Агар дили золимро нагазанд суханҳоям,Агар дили мазлумро нанавозанд суханҳоям;Агар ба сӯи ҳақиқат набаранд суханҳоям,Агар дар миёни дилҳо пурсида нашаванд суханҳоям;Онҳоро ба маҳфилҳо даровардан чӣ суд дорад,Андешаро ба ҳар сӯ давонидан чӣ суд дорад!Агар суханҳоям мурда бошанд, куҷо гӯр кунам, Худо?..Чашмонам кушода, чашм пӯшам, эй Худо…Суханҳоямро Худат ба фоидаам ҳуҷҷат гардон!Барои дилҳои мурда Худат оби ҳаёт гардон!То қалби хонандааш зинда гардад, минбаъд,Роҳҳояш сӯи фақру фано гардад, минбаъд!Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.