Ҳикмат
Ҷавоне нишаста буд андӯҳнок,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Ҷавоне нишаста буд андӯҳнок,Ногоҳ пираш ӯро даъват кард, ки биё.Мурид, пеш аз он ки ғам ӯро кунад ҳалок,Шитобон ба ҳузури муршид расид.«Дар саҳнаи ҳаётат шодӣ намонд,Сирри аҳволатро, – гуфт, – дарк кун.Чаро ҳеҷ тасалло ёфта наметавонӣ,Мусибат меояд ин қадар пай дар пай?!Бидон, ки тақдир ба ту ҳар ғаме диҳад,Он сурати амалҳои кардаи туст.Агар Худо ба дигарон бисёр, ба ту кам диҳад,Инро аз чашмгуруснагии нафсат бидон.Дар асл, он чи дода шуд, барои ту басанда аст,Танҳо қаноат надорӣ, халос.То банда бар Ҳақ исёнҳо мекунад,Танҳо дар алам ихтисос меёбад.Модом ки дар дил ризо надорӣ, эй одамизод,Пай дар пай, пай дар пай азоб, пай дар пай.Барои дардҳоят танҳо дод нагуфта,Ҳикмати онро як бор дарк кун!Авлиё гуфтаанд, ки ҳаргиз шитоб накун,Ҳар чӣ кунӣ, ба худат мекунӣ худат.Аз қадат баландтар ба ҳеҷ дор маовез,Бигзор изат дар замин гум нашавад!»Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.