Hakikat her şeyden üstündür.

Yakın zamanda okulda bir öğrenci öğretmenine el kaldırdı ve bu çok büyük gürültü kopardı. O zaman öğrenciler nasıl olup da bu dereceye kadar geldi sorusu beni düşündürdü. Ve okullarda erkek öğretmenlerin neredeyse hiç olmamasını, hocaların aşağı yukarı yüzde 99,9’unun kadınlardan oluşmasını başlıca etken olarak gördüm. Çocuğu büyütürken baba ile annenin yeri aynı derecede önemli olduğu gibi, erkek çocukların terbiyesinde erkek öğretmenin yerinin ne kadar önemli olduğu da inkâr edilemeyecek derecede apaçık bir hakikattir. Çocuk kendinden büyüklerden renk alır. Kadının tabiatının nasıl olduğu, aklı eren her insanca bilinir: — kadınlar duygularına kapılırlar, karar verirken ileriyi göremezler; — kadınlar acelecidirler, çabucak kavga etmeleri bundandır; — kadınlar hatalarını kabul etmezler, hatasını ancak çok büyük zahmetle üstlenebilir; — kadınlar zarif ve süslenmeye düşkündürler; — kadınlar şefkatli ve merhametli olup sertlik ve kabalık onlara yabancıdır. Bu onların kadınlık vasfıdır, bundan başka türlü olması mümkün değildir; bu anlamda bu vasıflar kadınlara güzellik, erkeklere kusurdur. Erkek çocuk, geleceğin aile reisidir. Ondan vatan müdafaası, güç kuvvet, ciddiyet, istikrar, duygularını yönetme, soğukkanlılık ve birçok sorumluluk beklenir. Bu vasıflar ve huylar erkek çocukta altı yedi yaşından itibaren şekillenir. En önemlisi, bu hasletleri kadın değil, erkek kişi öğretebilir; üstelik bu özellikler söze bakarak değil, örneğe bakarak öğrenilir. Tam da bu önemli dönemde – 7 ile 18 yaş arasında, erkek çocuğun bir şahsiyet olarak şekillendiği dönemde – bizim toplumumuzda çocuk babasını neredeyse görmez; yalnızca annesiyle iletişim kurar; okulda ise yalnızca kadınlardan oluşan hocaların elinde kalır. Sonuçta onu frenleyecek, onda kararlılığı, edebi ve ahlakı, insafı ve diyaneti, tefekkürü ve muhakemeyi şekillendirecek bir güç asla yoktur. Çocuk ise hafifmeşrep, aklına ne gelirse onu yapan; sözünde durmayan; aile sorumluluğunu hissetmeyen; kararları çabuk değişen; bağımsız karar vermekten aciz; korkak, aynı zamanda saldırgan; kendini fazlaca süsleyen biri olarak büyüyor. Şimdi ona erkeklere has bir sertlik gösterilince rahatça hocasına el kaldırıyor; kadın hocalara sövüyor; bu durum ise neredeyse yaygın bir hâl almaya başlıyor. Bazı deliller: 1. video 2. video 3. video 4. kaynak 5. kaynak

Naçizane düşünceme göre bu hakikati her akıllı insan tasdik eder; bu sebeple bu naçiz, okullara güçlü ve akıllı, ilimli ve tedbirli erkek öğretmenleri geri döndürmenin çaresine bakmak gerektiğini düşünüyorum. Şimdi delikanlılarımızın sorumsuz, beleşçi, aile kurmaya hazır olmamasının altında da bizim zikrettiğimiz sebepler yatmaktadır. Yakın zamanda “Karakter” adlı çevrim içi projeyi başlatmıştık. Maksat, delikanlılarda erkekçe bir karakter şekillendirmek; sözüne vefa gösteren; ailesine düşkün; kadınları değerli bilen; kendine güvenen bir tabiatı terbiye etmektir. Bu, birkaç uygulamalı aşamadan oluşur. İşte bu projenin duyurusu çerçevesinde: “Okullarda 12 yıl hatun öğretmenlerden eğitim alan erkek çocuklarda erkek karakteri şekillenmiyor. Bu sebeple bugün 18 yaşındaki delikanlıcıklarda hâlâ bir dünya görüşü yok; hareketlerinde, duygularında ve tavırlarında hatunların özellikleri göze çarpıyor. Hatun terbiyesinin sonucunda erkek çocuk erkeğe has kararlılıktan, sözünün eri olmaktan, sertlikten, mertlikten ve tedbirli düşünceden mahrum olarak büyüyor”, diye yazmıştık. Tam da bu kısma iki kadın öğretmenden itiraz geldi. Biri: “Ben 20 yıllık bir öğretmen olarak bu mektubu size yazıyorum. Son yazdığınız gönderi erkekler için olsa da bunu benim gibi kadın hocalara hakaret sayıyorum. Ömrümüzü çocukların eğitimine adayıp bu yoldaki zahmetlere, varsın bu çocukların geleceği büyük olsun diye kendimizi avutarak katlanmışken şimdi sizden böyle sözler mi duyalım? İyi bir iş yapmamışsınız. Yazık”, diye yazmış.

Diğeri ise: “...yaşı ilerlemiş ve ailesini helal yoldan geçindiren pek çok kadın hocanın gönlünü kıran bir gönderi olmuş. Hakikat olsa bile belki de bu şekilde ortaya konmamalıydı”, demiş. Muhterem hocalarım! Sözlerim kalbinizi kırdığı için özür dilerim. Görüş bildirip mektup yazdığınız için teşekkür ederim! Burada size karşı hiçbir hakaret yoktur, emeğinizi ve zahmetinizi inkâr etmek de yoktur; aksine, durumun ciddiyetinin ifadesi vardır. İkinizin yazdığı metinde de kadınlara has alınganlık hissediliyor. Aksine, “Akrom Malik, doğru söylüyorsunuz, okullarımızda erkek hocalar çoğalsa iyi olurdu” şeklindeki bir kabul tam da derin bir söz olurdu. Ayrıca “hatun” kelimesine kırılmışlar; oysa “hatun” kelimesi aslında devleti yöneten kadın demektir. Kadın ise aileye özen gösteren anlamına sahiptir. 👉 Bakınız. Gelin, hakikate dik bakalım, hayata göz atalım ve bugün oğullara gerçek bir erkek terbiyesinin yetişmediğini kabul edelim ve meseleyi pratik açıdan çözmenin çaresine bakalım. Aksi hâlde bu konuda daha da ciddi sorunların girdabında kalırız. Yönelim bozukluğu vakalarının trajik bir şekilde çoğalması tehlikesini de gözden kaçırmayalım. Dünya görüşü hâlâ bir bebeğinki gibi kalan oğullarımızın yarın aileyi nasıl yöneteceklerine daha çok kafa yoralım. O zaman bizim sözlerimiz size batmaz; aksine, çok makul gelir ve desteklemeye başlarsınız. Umarım bu görüşlerimizi muhterem abla ve kız kardeşlerimiz, öğretmenlerimiz doğru anlamışlardır ve kendi evlatlarının terbiyesinde de bu yönü hesaba katarlar. Meslek seçen delikanlılara hitaben diyoruz ki, aziz dostlar! Öğretmen olun! Bugün okullar erkek hocalara muhtaç; sizin kararınız bütün Vatanın ve halkın geleceği için önemlidir! Okullara dönün, erkek öğretmenler!

Akrom MALIK