Yölboşçi bölmagan safar xatardir,
Boşsiz tan yaşamas, bölgaydir halok. Eski kitoblardan kelgan xabardir –
Şe’rlar: Hikmat
Akrom Malikning şe’rlari — yangilari boşida. Kayfiyatingizga mosini tanlang.
Men deya yonmagil, men deya kuyib,
Himoya qilmoqqa urinma noming. Tahqiru malomat tojini kiyib,
Mulkim deb öylaysan qaddu-qomatu,
Ovozu, çiroyu, aqlu fahmni. Olamda yöq deya mening monandim,
Oç qolmoqdan emas, ey inson, işon,
Köp afsus yegaysan töyganing uçun. Eng oğir azob ham kelarkan, çunon,
Hamma narsani ham bilmoq şart emas,
Bilmaslik foydadir ba’zan, bilgandan. Hamma oğriqlar ham qayğu, dard emas,
Ustozman desang-u, ilm savaşida,
Tulporlar çoptirsang, öqisang maydon! Inson-u şaytonning jang – kuraşida
Şafoatga yetişsang, mahbublarni unutma,
Ötmişingda qalbingga mansublarni unutma! Xudo berib ne’matin nasib etsa ğoliblik
Vaqtni dono hokim desammi?
Har kimga loyiq hukmni berar. Vaqtni dono ustoz desammi?
Uluğ hakimlardan Sa'diy Şeroziy
"Guliston"da tutdi bir hikmat gulin. Ul hikmat haq erur, qilma e'tiroz,
ULĞAYIŞ
Yurakni qayğular egallab aççiq, Qalbingga yetmasa havolar mudom —
Haq söz-çun köksingga ursalar xanjar,
Şaraf bundan ortiq bölmagay, albat. Haqiqat – nur, undan boyquşlar qoçar,
Olamning işlari ötkinçi mudom,
Ya’ni bu olamning özi singari. Istasang baxtiyor yaşaşni tamom,
Niyatlarga soqçi böl, ey Allohning quli,
Niyatlaring tilingdan sözlanib tirilgaydir. Sözlaring daryosida umrbod ğavvos bölib
Söz – tirik jondir.
Aytdingmi, yaşamoğing şartdir uni. Yaşamasang aytgan Sözingni,
Ikkisi juda yaqin – Söz hamda Taqdir!
Qaysi Söz? Minbarlarni bezaydigan, qarsaklar orasida uçib yurgan Sözlar emas!