Иман
Бір мүмін өмірдің ну шеңгелінде
Өзбек тілінен аударма · Түпнұсқа
Бір мүмін өмірдің ну шеңгеліндеҰзақ уақыт адасып, жүрді сандалып.Қорқып нәубеттің қамы мен азарынан,Шаттық шәрбатынан ішті қомағайлана.Көрді: нәубет мәңгі емес,Қуаныш кесесінің түбі ащы.Бау-бақша жайнаған әр жердіңБетпердесі – жапырақ, негізі – тақыр.Ойланып өз кемшілігі үшін,Нәпсісінің кесірін білді басты себеп.Бір әулие қасына бекінді бір күнБарайын деп өз дертіне ем сұрап.Иіліп ұстаздың қасында әлсіз,Сөйледі тіліне келген сөзді:«Сізге айтсам, менде бар кішкене сауал,Ілімінен хабардар етіңіз қара халықты.Нәпсі қандай жаратылыс, неге ол жаман?Неге керек оны сөгу?!Нәпсіге тән екен әр бүлік,Мүмкін емес пе одан аман қалу?!»Көзін жерден алмай кемел ұстазСұраушыға кенет қаратып сөз айтты:«Сауал кіші емес, әй, іздеуші, шынында,Сені басып қойған – ащы уайым.Жинап келсең егер нәпсінің сипатын,Екі сан болар барлығы ақыры.Нәпсіге тели бер әр іс қатынасын,Осы екі топтан шықпас, ақыр.Нәпсінің бір сипаты – ашкөз ол,Тою не екенін білмеген хайуан.Не ләззат көрсе, барын берер ол,Пайда алса болды, әлем – гүлстан.Тағы бір сипаты – тәкаппарлық, өкінішті,Шайтандай «бәрінен жақсымын» дер ол.Әлемді тақта десек, сол тақтаның сөзсізЕң әдемі, сұлу өрнегімін дер ол.Бәрін өзінен кем, қор көрер,Тозаңдай насихатқа етпес төзім.Өзін тақтарға лайық көрер,Ұлы мәртебелерді тілер тек.Ашкөздік – қорлықтың белгісі болды,Тәкаппарлық – тозақтың дәл өзі.Назар сал, ойлан, бұл не хал болды –Тәкаппарлықтан соқыр болған адам көзі.«Менде айып жоқ» деп табар сылтау,Хаққа қаламас имекті мойын.Құрмет көрсе болды – ұлы, шаһана,Бәрін түсінер ермек пен ойын деп.Бәлкім, кешірудің бар амалыАшкөздік пен шәһуатқа мұбталаларды.Бірақ кешірудің жоқ ықтималыІшіңде жасағаның – пұт, құдайларды».Акром МАЛИК
Пікірлер
Әзірге пікір жоқ. Бірінші болып пікір жазыңыз.