Зиндагӣ
Ҷавон буд. Ғӯраи напухта буд он вақт,
Тарҷума аз забони ӯзбекӣ · Матни аслӣ
Ҷавон буд. Ғӯраи напухта буд он вақт,Ба азобу лаззат бегона буд.Ҳар рӯз наврӯз буд, ҳар рӯз ид,Ба зиллату иззат бегона буд.Бо ҳайрат менигарист ҳар субҳу ҳар шомБа ҳар як ҳарфи китоби олам.Ҳанӯз намедонист ком, ки талх чист,Ғаме надошт аз сарфи вақт.Ҳанӯз кирдори бадкоронро,Номҳои гуногуни гуноҳҳоро ҳам;Ва вафодори некӯконро,Домҳое, ки маккорон гузоштаанд, ҳам;Ки дар шабҳои бехобӣ чӣ азобҳост,Нафаси пурасрори субҳҳои бедор;Ки рӯзҳо чӣ қадар ҷафокор мешаванд,Зиндону қафаси сиёҳи шомгоҳонро;Талхии гуноҳ, ҳузури тавба,Заҳри надомат, қадри наҷот;Нури офтобмонанди чеҳраи валиён,Сабри бузурги одамони бузург;Ғамхории ёр, бори падарӣ,Чоҳе, ки душман кандааст, оҳе, ки дӯст кашидааст;Ки гиреҳи дил чӣ гуна мешавад,Ҳайбати мардон ва маддоҳи заифро;Зотеро, ки аҳд дода, аҳдашро фаромӯш кард,Шӯрбахтонеро, ки дар як дам аз сухан баргаштанд;Пару болеро, ки ба осмонҳо бардошт,Ҳасрату кӯриҳоеро, ки ба ботлоқ ғӯтонданд;Таъми ширини майи шону шӯҳрат,Нӯги заҳрноки тирҳои маломат;Хамии сар, хамии қад,Қуввати музаффари гурзи тӯҳмат —Ҳеҷ кадомашро намедонист, намедонист мутлақ,Шаҳрванди дунёи хобҳо буд.Ки адолат ғолиб аст, ҷасорат ҳақ аст —Дар дили бесабраш моҷаро буд.Баъд... ҳамааш шуд. Дар мактаби вақтАз тозиёнаи сабр бисёр таҳсил гирифт.Дар диле, ки зилзила вайрон кард,Аз хонаи хаёлот харобае монд.Пеш аз ҳама забони хомӯширо омӯхт,Дар пеши ҷоҳилон хомӯш шуд, даст кашид.Хокистари кибрро ба чашмонаш молида,Барои худ аз хоксорӣ қабрҳо кофт.Диле, ки ба нешҳои озор тоб наоварда буд,Заҳри озорҳоро шифобахш донист.Ин ғулом, ки дар занҷири исён гирифтор буд,Ба чашмонаш аз итоат нақш кашид.Имрӯз ин хаста ба оромии саҳроВа ба сукути шабмонанд майл дорад.Хоҳиши мисли вулқон фавворазанӣ куҷост?!.Дар хоки хумул хуҷаста аст.Ва ин дам толиби бузургтарин илм аст,Кошки аз ин илм насибе гирад!Ин чунон илмест, ки агар инсон сирри онроМисли гавҳари гаронбаҳо дар дилаш ҷой диҳад —Чашмон дар нур медурахшиданд, ҳайҳот.Ҷаҳон чароғон мегашт,Барои таҳсили он сабот мисли кӯҳ лозим аст,Агар умрро сарф кунад, бегумон меарзад —Ҳосил ва қаймоқи ҳамаи ҳикматҳо,Марги ҳилаи шайтон ҳамин аст —Ин мисли хас хоксору фурӯтан будан,Илми эҳтиёт кардан ва нигоҳ доштани дил.24.09.2024.Акром МАЛИК
Шарҳҳо
Ҳоло шарҳе нест. Аввалин шуда фикри худро нависед.