Бизден кеткен баарыңарга салам болсун!
Бизден кетип кайгыңар түгөнсүн! Бактыңарга тоскоол болуп турган болсок,
Ырлар: Жашоо
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Кайда качарын билбейт кээде,
Ичинен жеп келет бир кайгы капыстан. Керилип жүргөнү кыйнайт аны,
ЖАРАДАР КУШ
Оорудан кайда өзүн Урарын билбейт бир куш.
Жаш эле. Бышпаган чийки эле ал кез,
Азап менен ырахатка эле бейтааныш. Ар күн Нооруз эле, ар күнү айт,
Кыздар кемел болсун дедик ачык-айкын,
Өзүн-өзү баксын муктаж болбостон. Жашасын кыйналбай, ырдап-шайырлап,
Душмандын намыссыз аскери эмес,
Курчаса, нээматтар курчады гана. Биз болсо көңүлгө жасадык капас,
ХАСБИ ХАЛ
Эсимде – бир кезде ырлар жазчумун, Сөз издөө жана катар-катар тизүү эле ал.
Эч кимге болбосоң көз каранды,
Бир кишиден күтпөсөң ырайым, Оюңда эркиндик жаркырап турса,
Убакыт үнсүз жүрөт шашпай, салабаттуу,
Көтөрбөйт эч качан ызы-чуу же союл. Өзүңдү сезесиң күндөн-күнгө кор,
Көз карашта жаркылдаган нур асан-үсөнү
Бүгүн түстөн куру: ак-кара, сезимсиз. Көңүлдүн кыйкырыгы, сөздүн күркүрөөсү
Жашоо деңиз экен. Мен бир кеме.
Кээде ойгонуп катуу бороон, Тоодой толкундар денемди көмөт...
Денеңдин жарасы ооруп,
көзүңдөн акпастан тамчы жаш, үн чыгарсак азаптуу, алсыз –
Күлкүлүү бир нерсени көрбөдүм бул жашоодо,
көргөндөрүмдүн баары ыйлагыдай. Жылмаюудан тартып каткырыкка чейин