
Балким, күздүн муздак, сары күнүндө бүчүр байлап койдум
жана алтын тыйын тилеген кайырчыдай алакан жайдым. Согушка чыккан адам өлүмдү мойнуна алгандай
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.

жана алтын тыйын тилеген кайырчыдай алакан жайдым. Согушка чыккан адам өлүмдү мойнуна алгандай

Жер жүзү бүт суу менен курчалган. Сүйүү машакат менен эгиз жүрөөр,
Кан түкүрүп караңгы күндөрдөн өттүм. Жүрөк азап ичинде болду кап-кара,
Ишенчү эле бала чагында. Ажеп эмес, өзүн байкуш
Түрүмдү көргөндү жактырбайт экенсиң. Башкалар базмында көңүлүң хош экен,
Сени ойлобогон түнүм жок менин. Сени эстебестен өтпөйт көз ирмем,
Кээде такыр кечире албайсың. Тынч бол: мени бир өмүр
Ажыратат жакындык чектен ашык. Колуна тапшырсаң жүрөгүңдү ачып,
Жүрөгүм сүйүүсүн жашыра албады. Дайыма мас элем ышктын шарабынан,
Жүрөгүңдүн оорулары мага керекпи? Колуңдан келбес ишке зордойт белем мен?!
Кызганычтан күйөсүңбү, сүйүүңдөн танасыңбы; Сүйүү айтып келесиңби, азап менен учасыңбы,
Сенсиз түндө таңдардын атышы машакат. Акром МАЛИК
Сүйдүңбү, күйүүгө ыраазы бол да, сүй, Өзүңдөн танууга ыраазы бол да, сүй.
Өзүн жаман деп билемин, жарым. Сен жөнүндө кимдир айтса жаман кабар,
Сенсиз түндө таңдардын атышы машакат. Ар мүнөт сааттай, сааттар күндөй узун,
Өлүмдүн коркунучка толгон көздөрүнөн эч коркпо. Шейиттин эрининен чыккан оттуу акыркы дем бол,
Ышкка ынтызар болуп, ышк издечү. Кээде сапарларда, кээде үйдө отуруп,
Эмне кылайын, айлансам кээде наристеге. Бир заматка өзүмдөн кабардар боло албай,
Отто күй десе да, баш тартамын, көнбөймүн. Эстесең да ар күнү кат жазбаймын,
Айрылыктын оорусун сезбеген чакта, Дүйнө ааламынан безбеген чакта,
Кургак дене менен жүрүү – ах, кайгы. Өлүм – бул өмүрдүн уландысы, бирок
Башкалар да жакшы көргөнү үчүн. Майли, ышкым калсын жүрөгүмдө жашыруун,
Бул ааламдын кеңдигин, айбатын. Сыраттан өтмөйүнчө күлүп болбойт,
Түсү кандай болот? Кейпи кандай? Сүйгөн ар көз ирмемде миң жолу өлөт,