
Жаш отуз бештен бир жылга ашты,
Денеде азайды жаштык химиясы. Бир кезде денеге от батпай, ташты,
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.

Денеде азайды жаштык химиясы. Бир кезде денеге от батпай, ташты,

Жакшылык жеткендир, жетет, жүрбө күйүп. Бирок кеткендер да кутулуп сенден,
Тайманбай баргамын го, иттериң ыргыды көчөңдө. Планымда жок эле го бир күнү чыккынчылык кылышың,
Өзүн-өзү баксын болбостон муктаж. Жашасын кыйналбай, ырдап таралла,
Ар сапар келишиң мага маалум. Бул чындыкты жакшы билдиңби —
Кара түндөрүңдө чырак жаккан, куткаруучу жол көрсөткөн Достой эч ким жакын эмес, кадырлуу эмес,
Акыл-билим ичинде сейрек болсомчу, Бир да сөз айтпайт элем кайгы-дартымдан,
Эй сөзү таттуум, көзү таттуум! Аман-эсен өтсүн өмүр сапары,
Кесепетимди сезип калдыңар. Кайгыма карап чарчагандар,
Чыдап жүргөн элем аргасыз. Эми ким дос болуп келип,
Бүт денемде ойнойт калтырак. Эшик тыкылдайт, тыкылдатат жаман ниеттүү,
Бүртүк-бүртүк кылып чогултуп келатасың. Өзүмдү чайнадым, майдалап жедим,
Берилгендик менен вапаны сактадык дайым. Чыккынчылык баткагын эч кечкен жокпуз,
Сыр-асырыңды кылсаң ашкере – Тагдыр да, бутуң баштаса аксап,
Душмандар шат болот, достордо кайгы». Дедим: «Душман болгон соң, сүйүнсүн да бир,
Эмне үчүн боло албайсың азаптан алыс?» Дедим: «Абалымдан өзүм да таңмын,
Көңүл сактоону унутпайт эч ирмем. Чынында, дарт дартманга болбосо дартташ,

Толук жеңүүчү болуу машакат болду. Көңүл жаатында ишим жүрбөй,
Ак ниет, берилгендикти сактадык дайым. Чыккынчылык сазын эч качан кечпедик,
Босогоңо келсең, жарысын үйүң. Анткени, Алланын Элчиси дуба кылган:
Дагы бир жолу батты бир күнүм. Аттиң, бийик ниетти кармай албай,
Жаныңда ар көз ирмем муракабада болдум. Жарадар куштай ыңкылдачу рух,
Жан берүү азаптуу өттү, эмне кылайын?.. Кудайым, кулуңду кыйнабай өлтүр,
Бизден кетип, кайгыларыңыз түгөнсүн! Бактыңызга тоскоол болуп турган болсок,