Bizdan ketgan hammangizga salom bölsin!
Bizdan ketib ğamlaringiz tamom bölsin! Baxtingizga tösiq bölib turgan esak,
Şe’rlar: Hayot
Akrom Malikning şe’rlari — yangilari boşida. Kayfiyatingizga mosini tanlang.
Qayoqqa qoçişni bilmaydi goho,
Içidan yeb kelar bir qayğu nogoh. Kerilib yurgani qiynaydi uni,
YARADOR QUŞ
Oğriqdan qayerga özini Urişni bilmaydi bir quş.
Yoş edi. Pişmagan ğör edi u payt,
Azobu lazzatga edi begona. Har kun navröz edi, har kuni hayit,
Qizlar komil bölsin dedik baralla,
Öz-özini boqsin bölmasdan muhtoj. Yaşasin qiynalmay qilib taralla,
Duşmanning nomussiz laşkari emas,
Qurşasa, ne’matlar qurşadi faqat. Biz esa köngilga yasadik qafas,
XASBI HOL
Yodimda – bir damlar şe’rlar yozardim, Söz izlaş va yonma-yon teriş edi u.
Heç kimsaga bölmasang qaram,
Biror kasdan kutmasang karam, Fikratingda erk porlab tursa,
Vaqt sassiz yuradi şoşmay, purviqor,
Kötarmas heç qaçon şovqin yo çöqmor. Özingni sezasan kundan-kun haqir,
Nigohda tovlangan nur kamalagi
Bugun rangdan xoli: oq-qora, hissiz. Köngil hayqiriği, söz gulduragi
Hayot dengiz ekan. Men bitta kema.
Gohida uyğonib şiddatli töfon, Toğ kabi tölqinlar vujudim kömar...
Jisming jarohati oğritib,
közingdan oqmasdan tomçi yoş, sas çiqarsak azobnok, zaif –
Kulgili bir narsani körmadim bu hayotda,
körganlarimning bari yiğlagulik. Nim tabassumdan tortib qah-qahagaça