Ёш ўттиз бешдан бир йилга ошди,
Вужудда камайди ёшлик кимёси. Бир вақтлар жисмга ўт сиғмай, тошди,
Шеърлар: Ҳаёт
Акром Маликнинг шеърлари — янгилари бошида. Кайфиятингизга мосини танланг.
Кимдир кетган бўлса, эҳтимол сенга
Яхшилик етгандир, юрма, бас, куйиб. Аммо кетганлар ҳам қутулиб сендан,
Мен сенга ишонгандим, шубҳалар бор экан ичингда,
Бемалол боргандим-ку, итларинг ташланди кўчангда. Режамда йўқ эди-ку бир куни хиёнат қилишинг,
Қизлар комил бўлсин дедик баралла,
Ўз-ўзини боқсин бўлмасдан муҳтож. Яшасин қийналмай қилиб таралла,
Салом, эй болакай! Яна келдингми,
Ҳар сафар келишинг менга маълумдир. Ушбу ҳақиқатни яхши билдингми —
Ғариб кунларингда собит турган, сабот кўрсатган,
Қаро тунларингда чироқ ёққан, нажот кўрсатган Дўст каби ҳеч кимса яқин эмас, қадрдон эмас,
Агар кучим етиб, қодир бўлсайдим,
Ақл-у дониш учра нодир бўлсайдим, Бирор сўз демасдим ғам-у дардимдан
Эй кўзим гавҳари, меҳрим меҳвари,
Эй сўзи шириним, кўзи шириним! Эсон-омон ўтсин умр сафари,
Замиримга назар солганлар,
Касофатим қолдингиз сезиб. Қайғуйимга боқиб толганлар,
Мен ўзимни яқиндан билиб
Чидаб юрган эдим чор-ночор. Энди кимки дўст бўлиб келиб,
Кўпинча сесканиб кетаман ногоҳ,
Бутун вужудимда ўйнайди титроқ. Эшик тақиллайди, тақиллар бадхоҳ,
Парча-парча бўлиб сочилган эдим,
Зарра-зарра қилиб йиғиб келяпсан. Ўзимни чайнадим, майдалаб едим,
Ким билан дўст бўлсак, биз воз кечмадик,
Садоқату вафо сақладик мудом. Хиёнат ботқоғин зинҳор кечмадик,
Кимнидир дўст дея бағрингга боссанг,
Сиру асрорингни қилсангу ошкор – Тақдир-да, оёғинг бошласа оқсаб,
Дедилар: "Қайғули шеърларинг ўқир,
Душманлар шод бўлгай, дўстларда қайғу". Дедим: "Душман бўлгач, севинсин-да бир,
Дедилар: “Битганинг нечун дард, фироқ?
Нечун бўлолмайсан азобдан йироқ?” Дедим: “Аҳволимдан ўзим ҳам ҳайрон,
Дилларни оғритмас ҳақиқий дилкаш,
Кўнгил риоясин унутмас ҳеч он. Зотан, дард дардмандга этмаса дардкаш,
Қанчалар уринмай, қанча курашмай,
Мутлақ ғолиб бўлиш машаққат бўлди. Кўнгил борасида ишим юришмай,
Ким билан дўст бўлсак, биз воз кечмадик,
Садоқату вафо сақладик мудом. Хиёнат ботқоғин зинҳор кечмадик,
Ҳар қанча ғамга туш, қайғулан, аммо
Остонангга келсанг, ёришсин ўйинг. Зотан, дуо қилди Расули Худо:
Бугун яна бир бор кўрдим зулматни,
Яна бир бор ботди битта қуёшим. Афсус, тута олмай олий ҳимматни,
Кўп бора сен томон қилдим таважжуҳ,
Қошингда ҳар лаҳза тутдим мароқиб. Жароҳатли қушдек инграр эди руҳ,
Розиман. Тириклай ўлмоқлик шулдир –
Жон бермоқ азобли кечди, нетайин?.. Худойим, қулингни қийнамай ўлдир,
Биздан кетган ҳаммангизга салом бўлсин!
Биздан кетиб ғамларингиз тамом бўлсин! Бахтингизга тўсиқ бўлиб турган эсак,