
Mon âge a dépassé trente-cinq d’une année,
Dans mon être s’est amenuisée la chimie de la jeunesse. Jadis le feu ne tenait plus dans mon corps, il débordait,
Les poèmes d’Akrom Malik, des plus récents aux plus anciens. Choisissez-en un selon votre humeur.

Dans mon être s’est amenuisée la chimie de la jeunesse. Jadis le feu ne tenait plus dans mon corps, il débordait,

C’est un bien qui est arrivé ; cesse donc de te consumer. Mais ceux qui sont partis, délivrés de toi,
Bemalol borgandim-ku, itlaring taşlandi köçangda. Rejamda yöq edi-ku bir kuni xiyonat qilişing,
Öz-özini boqsin bölmasdan muhtoj. Yaşasin qiynalmay qilib taralla,
Har safar kelişing menga ma'lumdir. Uşbu haqiqatni yaxşi bildingmi —
Qaro tunlaringda çiroq yoqqan, najot körsatgan Döst kabi heç kimsa yaqin emas, qadrdon emas,
Aql-u doniş uçra nodir bölsaydim, Biror söz demasdim ğam-u dardimdan
Ey sözi şirinim, közi şirinim! Eson-omon ötsin umr safari,
Kasofatim qoldingiz sezib. Qayğuyimga boqib tolganlar,
Çidab yurgan edim çor-noçor. Endi kimki döst bölib kelib,
Butun vujudimda öynaydi titroq. Eşik taqillaydi, taqillar badxoh,
Zarra-zarra qilib yiğib kelyapsan. Özimni çaynadim, maydalab yedim,
Sadoqatu vafo saqladik mudom. Xiyonat botqoğin zinhor keçmadik,
Siru asroringni qilsangu oşkor – Taqdir-da, oyoğing boşlasa oqsab,
Duşmanlar şod bölgay, döstlarda qayğu". Dedim: "Duşman bölgaç, sevinsin-da bir,
Neçun bölolmaysan azobdan yiroq?” Dedim: “Ahvolimdan özim ham hayron,
Köngil rioyasin unutmas heç on. Zotan, dard dardmandga etmasa dardkaş,

Mutlaq ğolib böliş maşaqqat böldi. Köngil borasida işim yurişmay,
Sadoqatu vafo saqladik mudom. Xiyonat botqoğin zinhor keçmadik,
Ostonangga kelsang, yorişsin öying. Zotan, duo qildi Rasuli Xudo:
Yana bir bor botdi bitta quyoşim. Afsus, tuta olmay oliy himmatni,
Qoşingda har lahza tutdim maroqib. Jarohatli quşdek ingrar edi ruh,
Jon bermoq azobli keçdi, netayin?.. Xudoyim, qulingni qiynamay öldir,
Bizdan ketib ğamlaringiz tamom bölsin! Baxtingizga tösiq bölib turgan esak,