Yoş öttiz beşdan bir yilga oşdi,
Vujudda kamaydi yoşlik kimyosi. Bir vaqtlar jismga öt siğmay, toşdi,
Qosıqlar: Ómir
Akrom Maliktiń qosıqları — jańaları basında. Kewil-kúyińizge sáykesin tańlań.
Kimdir ketgan bölsa, ehtimol senga
Yaxşilik yetgandir, yurma, bas, kuyib. Ammo ketganlar ham qutulib sendan,
Men senga işongandim, şubhalar bor ekan içingda,
Bemalol borgandim-ku, itlaring taşlandi köçangda. Rejamda yöq edi-ku bir kuni xiyonat qilişing,
Qizlar komil bölsin dedik baralla,
Öz-özini boqsin bölmasdan muhtoj. Yaşasin qiynalmay qilib taralla,
Salom, ey bolakay! Yana keldingmi,
Har safar kelişing menga ma'lumdir. Uşbu haqiqatni yaxşi bildingmi —
Ğarib kunlaringda sobit turgan, sabot körsatgan,
Qaro tunlaringda çiroq yoqqan, najot körsatgan Döst kabi heç kimsa yaqin emas, qadrdon emas,
Agar kuçim yetib, qodir bölsaydim,
Aql-u doniş uçra nodir bölsaydim, Biror söz demasdim ğam-u dardimdan
Ey közim gavhari, mehrim mehvari,
Ey sözi şirinim, közi şirinim! Eson-omon ötsin umr safari,
Zamirimga nazar solganlar,
Kasofatim qoldingiz sezib. Qayğuyimga boqib tolganlar,
Men özimni yaqindan bilib
Çidab yurgan edim çor-noçor. Endi kimki döst bölib kelib,
Köpinça seskanib ketaman nogoh,
Butun vujudimda öynaydi titroq. Eşik taqillaydi, taqillar badxoh,
Parça-parça bölib soçilgan edim,
Zarra-zarra qilib yiğib kelyapsan. Özimni çaynadim, maydalab yedim,
Kim bilan döst bölsak, biz voz keçmadik,
Sadoqatu vafo saqladik mudom. Xiyonat botqoğin zinhor keçmadik,
Kimnidir döst deya bağringga bossang,
Siru asroringni qilsangu oşkor – Taqdir-da, oyoğing boşlasa oqsab,
Dedilar: "Qayğuli şe’rlaring öqir,
Duşmanlar şod bölgay, döstlarda qayğu". Dedim: "Duşman bölgaç, sevinsin-da bir,
Dedilar: “Bitganing neçun dard, firoq?
Neçun bölolmaysan azobdan yiroq?” Dedim: “Ahvolimdan özim ham hayron,
Dillarni oğritmas haqiqiy dilkaş,
Köngil rioyasin unutmas heç on. Zotan, dard dardmandga etmasa dardkaş,
Qançalar urinmay, qança kuraşmay,
Mutlaq ğolib böliş maşaqqat böldi. Köngil borasida işim yurişmay,
Kim bilan döst bölsak, biz voz keçmadik,
Sadoqatu vafo saqladik mudom. Xiyonat botqoğin zinhor keçmadik,
Har qança ğamga tuş, qayğulan, ammo
Ostonangga kelsang, yorişsin öying. Zotan, duo qildi Rasuli Xudo:
Bugun yana bir bor kördim zulmatni,
Yana bir bor botdi bitta quyoşim. Afsus, tuta olmay oliy himmatni,
Köp bora sen tomon qildim tavajjuh,
Qoşingda har lahza tutdim maroqib. Jarohatli quşdek ingrar edi ruh,
Roziman. Tiriklay ölmoqlik şuldir –
Jon bermoq azobli keçdi, netayin?.. Xudoyim, qulingni qiynamay öldir,
Bizdan ketgan hammangizga salom bölsin!
Bizdan ketib ğamlaringiz tamom bölsin! Baxtingizga tösiq bölib turgan esak,