Yaş otuz beşten bir yıl aştı,
Vücutta azaldı gençliğin kimyası. Bir zamanlar bedene ateş sığmaz, taştı,
Şiirler: Hayat
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
Biri gittiyse, belki de sana
İyilik erişmiştir, yanıp durma artık. Ama gidenler de senden kurtulup
Ben sana güvenmiştim, meğer içinde şüpheler varmış,
Gönül rahatlığıyla gelmiştim ya, sokağında köpeklerin saldırdı. Planımda yoktu ya bir gün ihanet edeceğin,
Kızlar kâmil olsun dedik yüksek sesle,
Kendi kendine baksın, olmadan muhtaç. Yaşasın zorlanmadan, keyifle şakıyarak,
Selam, ey ufaklık! Yine mi geldin,
Her gelişin bana malumdur. Şu hakikati iyi bildin mi —
Garip günlerinde sabit duran, sebat gösteren,
Kara gecelerinde lamba yakan, kurtuluş gösteren Dost gibi hiç kimse yakın değil, kıymetli değil,
Eğer gücüm yetip kadir olsaydım,
Akıl ve bilgide nadir olsaydım, Tek söz demezdim gamımdan, derdimden,
Ey gözümün cevheri, sevgimin mihveri,
Ey sözü tatlım, gözü tatlım! Esen sağ geçsin ömür seferi,
İçime nazar edenler,
Uğursuzluğumu sezip kaldınız. Kederime bakıp yorulanlar,
Ben kendimi yakından bilip
Katlanıp duruyordum çaresiz. Şimdi kim dost olarak gelip
Çoğu zaman ürperip kalırım ansızın,
Bütün vücudumda oynar bir titreme. Kapı çalınır, çalar kötü niyetli,
Paramparça olup saçılmıştım,
Zerre zerre derleyip geliyorsun. Kendimi çiğnedim, ufalayıp yedim,
Kiminle dost olsak, biz vazgeçmedik,
Sadakat ve vefayı koruduk daima. Hıyanet bataklığından asla geçmedik,
Birini dost diye bağrına bassan,
Sırrını, esrarını etsen aşikâr – Takdir de, ayağın başlasa aksamaya,
Dediler: “Hüzünlü şiirlerini okurlar,
Düşmanlar sevinir, dostlarda keder.” Dedim: “Düşman olunca sevinsin bir kez,
Dediler: “Yazdığın niçin dert, firak?
Niçin olamazsın azaptan uzak?” Dedim: “Halimden ben de hayranım,
Gönülleri incitmez gerçek gönül hoşu,
Gönül gözetmeyi unutmaz hiçbir an. Zaten dert, dertliye etmezse dert ortaklığı,
Ne kadar uğraşsam, ne kadar savaşsam,
Mutlak galip olmak meşakkat oldu. Gönül hususunda işim yürümeyip,
Kiminle dost olduysak, biz vazgeçmedik,
Sadakati, vefayı korduk her daim. İhanet bataklığından asla geçmedik,
Ne kadar gama düş, kederlen, ama
Eşiğine gelince aydınlansın evin. Zira dua etti Resulullah:
Bugün yine bir kez gördüm zulmeti,
Yine bir kez battı bir tek güneşim. Yazık, tutamayıp yüce himmeti,
Çok kez sana doğru ettim teveccüh,
Yanında her lahza tuttum murakabe. Yaralı kuş gibi inlerdi ruh,
Razıyım. Diri diri ölmek budur –
Can vermek azaplı geçti, ne yapayım?.. Allah’ım, kulunu eziyet etmeden öldür,
Bizden giden hepinize selam olsun!
Bizden gidip gamlarınız tamam olsun! Bahtınıza engel olup duruyorsak,