Ҳеч кимсага бўлмасанг қарам,
Бирор касдан кутмасанг карам, Фикратингда эрк порлаб турса,
Қосықлар
Акром Маликтиң қосықлары — жаңалары басында. Кеўил-күйиңизге сәйкесин таңлаң.
Вақт сассиз юради шошмай, пурвиқор,
Кўтармас ҳеч қачон шовқин ё чўқмор. Ўзингни сезасан кундан-кун ҳақир,
Нигоҳда товланган нур камалаги
Бугун рангдан холи: оқ-қора, ҳиссиз. Кўнгил ҳайқириғи, сўз гулдураги
Дунё ичра вафо йўқ мутлоқ,
Кўнгилга хуш сафо йўқ мутлоқ. Дардинг ила қолдинг бегона,
Бир нуқтага келиб нафсу жон,
Қалбда қолди фақат ҳусни зонн, Гар изласанг умри жовидон
Одам атодан то қиёматгача
Айтилган сўзларнинг энг рост, буюги – Еру-самоларни титратган калом,
Сенинг кунларингда мен кўринмасман,
Кезган гулзоримдан топмассан изим! Сенсиз йиғламасман, сенсиз кулмасман,
ПАРВОНА СИРИ
Парвона ҳақида жуда кўп гап бор, Айтурлар: оловга ўзин ургай у!
Токи ошиқ бўлдим, Сенга, эй маъшуқ,
Ишқнинг чўққисига чиқмоқ истарам. Вужудим қопласа кўзинг отган ўқ,
Ҳаёт денгиз экан. Мен битта кема.
Гоҳида уйғониб шиддатли тўфон, Тоғ каби тўлқинлар вужудим кўмар...
Ниятларга соқчи бўл, эй Аллоҳнинг қули,
Ниятларинг тилингдан сўзланиб тирилгайдир. Сўзларинг дарёсида умрбод ғаввос бўлиб
Жисминг жароҳати оғритиб,
кўзингдан оқмасдан томчи ёш, сас чиқарсак азобнок, заиф –
Кулгили бир нарсани кўрмадим бу ҳаётда,
кўрганларимнинг бари йиғлагулик. Ним табассумдан тортиб қаҳ-қаҳагача
Сўз – тирик жондир.
Айтдингми, яшамоғинг шартдир уни. Яшамасанг айтган Сўзингни,
Бир Ҳақиқат иста, Унинг қошида
Вақтнинг қудрати ҳам тиз чўксин сассиз. Бир Ҳақиқат топки, Унинг ишқида
Ҳайҳот! Тош кабисан – сув юқмас сенга,
Феълингга минг афсус ва яна афсус! Нечун хорлик сари ундайсан мудом,
Иккиси жуда яқин – Сўз ҳамда Тақдир!
Қайси Сўз? Минбарларни безайдиган, қарсаклар орасида учиб юрган Сўзлар эмас!
Жоним вужудимни тарк этиб мутлақ
Таним кирмагунча Ер қучоғига, Уйқу хоҳламасман ё Роббим ал-Ҳақ,
Қишда қор ёғмаса, тушмаса совуқ,
Кўклам кўз очмаса лолақизғалдоқ, Фасллар топмаса заминда ҳуқуқ,
Бу одам бахтга қарши фидо бўлмоққа келган,
Яхшиларнинг ишқида адо бўлмоққа келган. Оламда муҳаббатдан бўлак маъно йўқ дея
Муҳаббат бир калитдир, сирлар эшигин очгай,
Муҳаббат бир нурдир, шайтонлар ундан қочгай. Муҳаббат қудратидан қоялар жойидан кўчгай,
Гоҳо айрилиқнинг аччиқ заҳрига
Зидди заҳар дея дийдорни тутдим. Олтинланган маъюс кузнинг бағрида
Эй, қалбнинг лисонидан бехабар инсон,
Юракнинг уришин бахт деб билган зот. Дунё зулматидан кўнгил қора қон,