Эч кимге болбосоң көз каранды,
Бир кишиден күтпөсөң ырайым, Оюңда эркиндик жаркырап турса,
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Бир кишиден күтпөсөң ырайым, Оюңда эркиндик жаркырап турса,
Көтөрбөйт эч качан ызы-чуу же союл. Өзүңдү сезесиң күндөн-күнгө кор,
Бүгүн түстөн куру: ак-кара, сезимсиз. Көңүлдүн кыйкырыгы, сөздүн күркүрөөсү
Көңүлгө жагымдуу тунуктук жок таптакыр. Дартың менен калдың бөтөн,
Жүрөктө калды гана хусну зан, Эгер издесең түбөлүк өмүр,
Айтылган сөздөрдүн эң чыны, улуусу – Жер менен асмандарды титиреткен калам,
Кезген гүлзарымдан таппайсың изим! Сенсиз ыйлабаймын, сенсиз күлбөймүн,
Көпөлөк жөнүндө абдан көп кеп бар, Айтышат: отко өзүн урат ал!
Ышктын чокусуна чыккым келет. Денемди каптаса көзүң аткан ок,
Кээде ойгонуп катуу бороон, Тоодой толкундар денемди көмөт...
Ниеттериң тилиңден сөз болуп тирилгей. Сөздөрүңдүн дарыясында өмүр бою сүңгүүчү болуп
көзүңдөн акпастан тамчы жаш, үн чыгарсак азаптуу, алсыз –
көргөндөрүмдүн баары ыйлагыдай. Жылмаюудан тартып каткырыкка чейин
Айттыңбы, аны жашашың шарт. Жашабасаң айткан Сөзүңдү,
Убакыттын кудурети да тизе бүксүн үнсүз. Бир Чындыкты тапкын, Анын ышкында
Мүнөзүңө миң өкүнүч жана дагы өкүнүч! Неге кордукка карай үндөйсүң дайым,
Кайсы Сөз? Минберлерди кооздогон, кол чабуулардын арасында учуп жүргөн Сөздөр эмес!
Денем кирмейинче Жер кучагына, Уйку каалабаймын, йа Роббим аль-Хак,
Жазда көз ачпаса кызыл кызгалдак, Мезгилдер таппаса жерде укук,
Жакшылардын ышкында түгөнүүгө келген. Ааламда сүйүүдөн башка маани жок деп
Сүйүү – бир нур, шайтандар андан качат. Сүйүүнүн кудуретинен аскалар ордунан көчөт,
Каршы дары деп жолугушууну туттум. Алтындалган муңдуу күздүн койнунда
Жүрөктүн согушун бакыт деп билген зат. Дүйнө караңгысынан көңүл кара кан,