Hiç kimseye olmasan bağımlı,
Bir kimseden beklemesen kerem, Fikrinde özgürlük parlayıp dursa,
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
Bir kimseden beklemesen kerem, Fikrinde özgürlük parlayıp dursa,
Kaldırmaz hiçbir zaman gürültü ya da topuz. Kendini hissedersin günden güne hakir,
Bugün renksiz: ak kara, hissiz. Gönlün haykırışı, sözün gürlemesi
Gönle hoş bir safa yok asla. Derdinle kaldın yabancı,
Kalpte kaldı yalnız hüsnüzan, Eğer ararsan ebedî ömrü,
Söylenen sözlerin en doğrusu, en büyüğü – Yeri ve gökleri titreten kelam,
Gezdiğim gül bahçesinde bulamazsın izimi! Sensiz ağlamam, sensiz gülmem,
Pervane hakkında çok söz var, Derler: ateşe kendini atar o!
Aşkın zirvesine çıkmak isterim. Bedenimi kaplasa gözünün attığı ok,
Bazen uyanıp şiddetli tufan, Dağ gibi dalgalar bedenimi gömer...
Niyetlerin dilinden söze dökülüp dirilir. Sözlerinin nehrinde ömür boyu dalgıç olup
gözünden akmadan bir damla yaş, bir ses çıkarırsan azaplı, zayıf –
gördüklerimin hepsi ağlanacak şey. Hafif bir tebessümden kahkahaya kadar
Söylediysen, onu yaşaman şarttır. Yaşamazsan söylediğin Sözünü,
Zamanın kudreti de diz çöksün sessiz. Öyle bir Hakikat bul ki, Onun aşkında
Huyuna bin yazık ve yine yazık! Niçin horluğa çağırırsın daima,
Hangi Söz? Minberleri süsleyen, alkışlar arasında uçuşan Sözler değil!
Tenim girmedikçe Yerin kucağına, Uyku istemem, ya Rabbim el-Hak,
Baharda göz açmasa gelincik, Mevsimler bulmasa yeryüzünde hak,
İyilerin aşkında tükenmeye gelmiş. Âlemde muhabbetten başka mana yok diye
Muhabbet bir nurdur, şeytanlar ondan kaçar. Muhabbetin kudretinden kayalar yerinden göçer,
Panzehir diye kavuşmayı tuttum. Altınlanmış hüzünlü güzün bağrında
Yüreğin atışını mutluluk bilen kişi. Dünyanın karanlığından gönül kara kan,