
Балки кузнинг совуқ ва сариқ кунида куртаклаб қўйдим
ва тилла танга тиланган гадой каби кафт ёздим. Урушга чиққан одам ўлимни олгани каби бўйнига
Акром Маликтиң қосықлары — жаңалары басында. Кеўил-күйиңизге сәйкесин таңлаң.

ва тилла танга тиланган гадой каби кафт ёздим. Урушга чиққан одам ўлимни олгани каби бўйнига

Ер юзи ўралган сув билан тамом. Севги машаққат-ла эгиз келгайдир,
Қон туфлаб қоронғу кунлардан ўтдим. Юрак азоб ичра бўлди сим-сиёҳ,
Ишонарди бола вақтида. Ва ажабмас, ўзин бечора
Турқимни кўрмоқни хушламасмишсан. Бошқалар базмида кўнглинг хуш эмиш,
Сени ўйламаган туним йўқ менинг. Сени эсламасдан ўтмайди онлар,
Гоҳо сира кечиролмайсан. Хотиржам бўл: мени бир умр
Айиргай яқинлик ҳаддан ташқари. Қўлига тутқазсанг қалбингни очиб,
Қалбим муҳаббатин берк тутолмасдим. Ҳамиша маст эдим ишқ шаробидан,
Қалбинг оғриқлари менга керакми? Эпламас ишингга қистармидим мен?!
Рашкдан ёнасанми, севгингдан тонасанми; Изҳор-ла келасанми, озор-ла еласанми,
Сенсиз тунда тонгларнинг отиши машаққатдир. Акром МАЛИК
Севдингми, ёнишга рози бўл-да, сев, Ўзингдан тонишга рози бўл-да, сев.
Ўзини ёмон деб биламан, ёрим. Сен ҳақингда кимдир айтса шумхабар,
Сенсиз тунда тонгларнинг отиши машаққатдир. Ҳар дақиқа соатдек, соатлар кундек узун,
Қўрқма ўлимнинг даҳшат тўла кўзларидан ҳеч. Шаҳид лабидан чиққан ўтли сўнгги нафас бўл,
Ишққа эди толиб, ишқ истар эди. Гоҳо сафарларда, гоҳо хонашин,
Нетай, айлансам гар баъзан гўдакка. Бир дам бўла ололмай ўзимдан огоҳ,
Оташда ён десалар, бош тортгайман, кўнмасман. Эсласанг ҳам ҳар куни мактуб битмагайдурман,
Ҳижрон оғриғини сезмас экансан, Олами дунёдан безмас экансан,
Қуруқ жасад билан юрмоқ, оҳ, қайғу. Ўлим бу ҳаётнинг давоми, аммо
Бошқалар ҳам яхши кўргани учун. Майли, ишқим қолсин қалбимда пинҳон,
Бу оламнинг кенглигини, виқорини. Пулсиротдан ўтмагунча кулиб бўлмас,
Ранги қандай бўлар? Суврати қандай? Севган ҳар лаҳзада минг марта ўлар,