Эй көзүмдүн гөөһары, мээримимдин огу,
Эй сөзү таттуум, көзү таттуум! Аман-эсен өтсүн өмүр сапары,
Ырлар
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Бул ааламдын ишин оңдоо мүмкүн эмес,
Эч адамдын ишин оңдоо мүмкүн эмес. Бир жагын бүтөсөң, башка тарабы жарылат,
Сен Жалгызсың, Сен Бирсиң, Кудай,
Эч бир кишиге эмессиң муктаж. Ар кандай кемчилик Затыңдан алыс,
Ичимди тиктеп көз салгандар,
Кесепетимди сезип калдыңар. Кайгыма карап чарчагандар,
Мен өзүмдү жакындан билип
Чыдап жүргөн элем аргасыз. Эми ким дос болуп келип,
Кудай деп дүйнөгө кул болгон кишилер,
Шайтан отунда күл болгон чөптөр, Кээде ката кылса адашып напсилер,
Түрдүү адамдар бар ааламда, акыры,
Ар бирин таануу кыйындан кыйын. Анткени, бет кап кийет, ичи толо кир,
Көбүнчө селт этип кетем капыстан,
Бүт денемде ойнойт калтырак. Эшик тыкылдайт, тыкылдатат жаман ниеттүү,
Ыктыярсыз болдум сүйүү жолунда –
Жүрөгүм сүйүүсүн жашыра албады. Дайыма мас элем ышктын шарабынан,
Бөлүк-бөлүк болуп чачылган элем,
Бүртүк-бүртүк кылып чогултуп келатасың. Өзүмдү чайнадым, майдалап жедим,
Дүйнөнү кайрадан курган улуу эл!
Акты сүйүп, Акка дайым сүйкүм эл! Кээде зулум-караңгылыктан боору күйүк эл!
Ар ким иш кылат өз затына ылайык,
Бузулбайт азелдин бул адилеттиги: Китепти сүйүү – падышаларга мүнөздүү,
Бир жигит кары абышкага ээрчип,
«Сизге суроом бар!» – деп кайрылды үн салып. Даанышман карады көтөрүп башын:
Суроо болду бир күнү устазга мындай:
«Бул дүйнөдө, айтыңыз, бактылуу ким?» Жооп айтты устаз: «Ачык-айкын күндөй –
Раббим, таза кылгын жүрөгүмдү тактан,
Кек менен кастыкка калтырба орун. Балким, орун берсең түбөлүк бактан,
Бөлүк-бөлүк болуп чачылган элем,
Бүртүк-бүртүк кылып чогултуп келатасың. Өзүмдү чайнадым, майдалап жедим,
Кумурскадай кор жаратылышмын. Аттиң,
Кумурсканы кор дедимби, кечир... Кандай гапылмын, жол башынан, Алла,
Эң улуу нээмат – Кудайды билүү,
Кудайды таануу, Ага сыйынуу. Андан күтүп ар кандай ырайым-тартууну,
Бул ааламды толтурган илахий тажаллилар,
Пендеге парз болот жалынуу, жалбарыштар. Жүрөгүң көрө алса эгер, моюнга алып тастыктайт –
Сенин кайгы тартышыңды каалайт белем мен?
Жүрөгүңдүн оорулары мага керекпи? Колуңдан келбес ишке зордойт белем мен?!
Эң улуу нээмат – Кудайды билүү,
Кудайды таануу, Ага сыйынуу. Андан күтүп ар кандай ырайым-тартууну,
Адамдардан таарынба, өзүң да адамсың,
Кээде акылдуу болсоң, кээде наадансың. Кемчилик менен сапатыңа карап, көп таң каласың,
Бул ааламды толтурган илахий тажаллилар,
Пендеге парз болот жалынуу, жалбарыштар. Жүрөгүң көрө алса эгер, моюнга алып тастыктайт –
Булуттун өзү эмес, алып келген суусу жагымдуу,
Суусунан ичесиң да, өзүн унутасың. Биз да булут сыяктуубуз, ушунча ташкын, күркүрөө –