Жакшы адам болгун, жакшы адам бол,
Күлүп турсун жүзүң, жумшак бол, ак пейил. Кемелге жет, толгон айдай бол,
Ырлар
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Дилдерди оорутпайт чыныгы дилкеш,
Көңүл сактоону унутпайт эч ирмем. Чынында, дарт дартманга болбосо дартташ,
Али бала эле – баткактарды кечип,
Таяктан ат минип чуркачу эле ал. Өкүнүч уусун көргөн эмес ичип,
Бир солик элден тартты көп жапа,
Кылычтан жигер-боору бөлүк-бөлүк болду. Денеси мейли го, руху ваайла,
Сенин кайгы тартышыңды каалайт белем мен?
Жүрөгүңдүн оорулары мага керекпи? Колуңдан келбес ишке зордойт белем мен?!
Канча аракет кылбайын, канча күрөшпөйүн,
Толук жеңүүчү болуу машакат болду. Көңүл жаатында ишим жүрбөй,
Окуган болсо эгер жарымы китеп,
Жарым бет макала окуп чыгар. Өзүн аалым билип кылат кайрылуу,
Сени мага кимдир жаман десе эгер,
Өзүн жаман деп билемин, жарым. Сен жөнүндө кимдир айтса жаман кабар,
Ким менен дос болсок, биз андан кайтпадык,
Ак ниет, берилгендикти сактадык дайым. Чыккынчылык сазын эч качан кечпедик,
Сенин тирүүлүгүң – жаның, рухуң, –
Азап менен таң калуунун булагы ал. Сен андан турасың – бар-жогуң ошол,
Өзүм кемел болсом, өзүм таза болсом,
Сенин тарбияңа барбы муктаждыгым?! Качан жарадар болсом, төшүм тилинсе,
Устат ыраазы болсо, улуу ал даража,
Жер менен көк таазим кылып, мактайт. Бирок устат таарынса, бакыт сага арам,
Сенсиз өткөн ар бир көз ирмемдин өтүшү машакат,
Сенсиз түндө таңдардын атышы машакат. Ар мүнөт сааттай, сааттар күндөй узун,
Нефстин айласынан акыл таң калат,
Шайтан аңдып турат далда-далдада. Акты түшүнө албай ой-сана катат,
«Ой эркин» деп, «сөз эркин» деп,
Өз оюна башкадан чыдам сурайт. Карапайым элге мүнөздүү бул да –
Эки топтон чыккынчылык чыгат –
Же арамзададан, же теги пас кулдан. Анткени, Хак сөзүн таза жандар угат,
Мас бол! Ышк-сүйүү шарабынан кызуу мас бол,
Өлүмдүн коркунучка толгон көздөрүнөн эч коркпо. Шейиттин эрининен чыккан оттуу акыркы дем бол,
Тез кызуу бир жигит, жүрөгү оттуу,
Ышкка ынтызар болуп, ышк издечү. Кээде сапарларда, кээде үйдө отуруп,
Бир жигит чоңоюп келатып, азыр,
Күч-кубат жөнүндө ой сүрчү. Бир пирге жолукканда суроо берди –
Чын менен калптын ортосунда дубал бар, бирок
Бул дубал жибектей, тунук, жумшак. Калптан өмүр бою турбасаң алыс,
Кудайдан коркуу деген эмне? Ыйлап-сыктообу?
«Кудайдан коркомун» деп жар салуубу? Же кейпиңде пирге окшошуубу?
Ыр – эки кишинин иши, албетте,
Акын менен окурмандын шериктеш иши. Эгер акын болсо өнөрдүн ээси,
Кимдир сага жийиркенчин билдирсе,
Же жалаа ташын ыргытып калса, «Мен тазамын» дебе айыпчыны карап,
Адамды жаратканда ааламдын Жаратуучусу,
Периштелер абдан таң калышты. «Силер билбегенди мен толук билемин», –