Ким менен дос болсок, биз баш тарткан жокпуз,
Берилгендик менен вапаны сактадык дайым. Чыккынчылык баткагын эч кечкен жокпуз,
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Берилгендик менен вапаны сактадык дайым. Чыккынчылык баткагын эч кечкен жокпуз,
Акыл-эсиңди алып мас кылат. Напсиңе ар ишин көрсөтүп туура,
Жалаалардын мизинен жүрөк ооруган мезгилде. Акром МАЛИК
Ассалам, Бабажан, эй улуу Султан! Улуу Сахибкыран, Жер жүзүнүн ханы!
Аулиялардын сулугун кыялданган зат! Өзүңдү өлө электе өлүк бил,
Кызганычтан күйөсүңбү, сүйүүңдөн танасыңбы; Сүйүү айтып келесиңби, азап менен учасыңбы,
Көңүлдө коркуу деген жыт жок, Кудайым, Истигфардын изинен из жок, Кудайым,
Ак болсоң, Ак сени коргойт. Ак болсоң, капа болбо, капа кылба, бүттү,
Хикаялардын темасы – шарапатың, шаның. Сага Актан жетсин нурлуу саламдар,
Шайтан аңдып турат далда-далдада. Акты түшүнө албай ой-сезим катат,
Сенсиз түндө таңдардын атышы машакат. Акром МАЛИК
Көрүлгөн ар нерсе чын болбогондой. Мүмкүн эмес чын сөздөн жашоодо танып,
Кетсең эгер, өзүңө келишиң абзел. Өзүңө ылайык иштерди кылгын,
Хикаялардын темасы – шарапатың, шаның. Сага Актан жетсин нурлуу саламдар,
Сүйдүңбү, күйүүгө ыраазы бол да, сүй, Өзүңдөн танууга ыраазы бол да, сүй.
Мүнөзүң, адебиң – жашооңдо чагылыш. Бейпилдик ар айткан кеп-сөзүңдө,
Жабууга тообонун эшиктерин. Оронуп жашагын, мейли, жыртык чапанга,
Билбеген сырыңдан сүйлөбө эч качан. Мейли, оттой жаркыра, гүлдөй күлгүн,
Келгендерге кучак ачтык – салам Сизге! Кимге жакшы, ким үчүндүр жаман болуңуз,
Сыр-асырыңды кылсаң ашкере – Тагдыр да, бутуң баштаса аксап,
Далыга тоолорду артпайм десең, Ар күнү ууларды татпайм десең,
Душмандар шат болот, достордо кайгы». Дедим: «Душман болгон соң, сүйүнсүн да бир,
Эмне үчүн боло албайсың азаптан алыс?» Дедим: «Абалымдан өзүм да таңмын,
Сөздөрдүн түйүнүн түйө баштайт. Келген-кеткенге жылмайып токтоо,