Кайра курулдум Байтул Харамдай
Балээ селдеринде денем бузулгач. Висал тоолоруна чыктым желектей,
Ырлар
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Сенден канча жетсе азап-жапа,
Кылдым акыңа дуба да дуба. Эч качан дебедим жоголгун деп,
Элестетсем улуу заттарды,
Алардын айбаты дилди титиретет. Дүйнө ичинде көрүп урандыларды,
Бир жигит отурат эле кайгылуу,
Күтүүсүздөн аны пири чакырды «кел» деп. Мурид кайгы аны жок кылбастан
Тилден чыккан сөздөрүм кооз-кооз кийинген,
Эгер тилге алсаңыз, бийге түшкөндөй болот. Бирок мени басат оор-оор түйшүктөр,
Өзгөлөрдүн айбын көргүчө, Кудай,
Көзүм сокур болсо да ыраазымын, ыраазы. Өзгөлөрдүн кемчилигин сүйлөгүчө,
Көңүлүң тынч болсун, бейкапар болгун —
Чыга албас зынданга таштадым мен. Кооптонбогун, эч кооптонбо —
Жер үстүндө желдиң, чуркадың чексиз,
Төрт тарабың кыбла — жол көрүнбөйт. Көзүңдү пардалар гана каптаган,
Унчукпай иште, аракет кылба эч
Билүүгө адамдардын ички-тышкысын. Сыймык менен милдетиңди аткаргач,
Бузукулук кылсын душмандар, мейли,
Артыбыздан таратсын жалаа. Кимдин көңүлү жалганга ооп турса,
Кээде мени катуу сагынып,
Кээде такыр кечире албайсың. Тынч бол: мени бир өмүр
Башыма не мусибат түшсө,
Өлтүр мени дебедим, Кудай. Сен жөнүндө жакшы ойдон
Наадандыктын колунда экенсиң туткун,
Насааттар таасир кылбаса эгер, Сокурлардай издеп кемчилик, ката,
Кимдир бирөө душман болсо, кармашпа эч,
Жек көрүү чынжырынан өзүңдү куткар. Дүйнөнү таштагын да, де жалаң Кудай,
Мүшкүл күндөрүңдө бек турган, туруктуулук көрсөткөн,
Кара түндөрүңдө чырак жаккан, куткаруучу жол көрсөткөн Достой эч ким жакын эмес, кадырлуу эмес,
Эгер күчүм жетип, кадыр болсомчу,
Акыл-билим ичинде сейрек болсомчу, Бир да сөз айтпайт элем кайгы-дартымдан,
Кимдир бирөөнү сүйсөң, сак бол, ашык,
Ажыратат жакындык чектен ашык. Колуна тапшырсаң жүрөгүңдү ачып,
Адамдар айтышса алкыш, апарин,
Алданба короз кант соргон баладай. Чалкалап мактоолорду уккан сайын
Кайсы бир жүрөгү жаралуу мусаапырга, эй кул,
Көрсөтсөң кылдай мээрим, кокус, Ал мээримиң жолуңда гүлдөй,
О Теңирим, сөздөрүңдү жүрөгүмө чырак кыл,
Күнөө менен ортомдо түбөлүк айрылуу кыл. Тообо кылайын көптөн-көп, шүгүр, ибадат да,
Теңирим, Сага мактоо, сансыз даңктар,
мен Сенин кулуңмун, Кожом — Өзүң. Ааламда денемди кармап турган жалаң гана
Жүдөгөн пендеңмин, мээримдүү Теңирим,
Сенден башка эч зат панаам эмес. Зикириңсиз калам адашып, саргарып,
Зикир кылсаң Хакты, кылсаң тилават,
Ажеп учурлар сени курчап, кучактайт. Жүрөгүңө жаайт жакындык, бейпилдик,
Адамдын өзү чоң согуш талаасы,
Согуш жүрөт напси менен аёосуз. Бул согушта жүрөк төгөт кан,