Belki sonbaharın soğuk ve sarı bir gününde tomurcuklandım
ve altın para dilenen bir dilenci gibi avucumu açtım. Savaşa çıkan adamın ölümü boynuna aldığı gibi
Şiirler: Aşk
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
Nereye yürüsen de deniz çıkar karşına,
Yeryüzü baştan başa suyla sarılmıştır. Sevda, meşakkatle ikiz gelir dünyaya,
Seni anıp hep kan yuttum, eyvah,
Kan tükürüp karanlık günlerden geçtim. Yürek azap içinde oldu simsiyah,
Biri seni seviyorum dese,
İnanırdı çocukken. Ve şaşılmaz, kendini zavallı
Duydum, ben gelirsem gönlün sıkılırmış,
Suratımı görmekten hoşlanmazmışsın. Başkalarının meclisinde gönlün hoşmuş,
Seni anmadığım bir günüm yok benim,
Seni düşünmediğim bir gecem yok benim. Seni anmadan geçmez anlar,
Bazen beni çok özleyip,
Bazen asla affedemezsin. Gönlün rahat olsun: beni bir ömür
Birini seversen eğer, uyanık ol, âşık,
Ayırır yakınlık haddinden fazla. Eline verirsen kalbini açıp,
İradesiz kaldım sevgi babında –
Kalbim muhabbetini saklayamazdı. Daima sarhoştum aşk şarabından,
Senin gam çekmeni ister miydim ben?
Kalbinin acıları bana mı gerek? Beceremeyeceğin işe zorlar mıydım ben?!
Belli edip mi seversin, belli etmeden mi seversin,
Kıskançlıktan mı yanarsın, sevginden mi dönersin; İzharla mı gelirsin, eziyetle mi esersin,
Sensiz geçen her anın geçmesi meşakkattir,
Sensiz gecede tanların atması meşakkattir. Akrom MALIK
ÂŞIKLARA
Sevdin mi, yanmaya razı ol da sev, Kendinden geçmeye razı ol da sev.
Seni bana biri kötülerse eğer,
Kendini kötü bilirim, yârim. Senin hakkında biri söylerse kötü haber,
Sensiz geçen her anın geçişi meşakkattir,
Sensiz gecede tanların atışı meşakkattir. Her dakika saat gibi, saatler gün gibi uzun,
Mest ol! Aşk ve muhabbet badesinden sermest ol,
Korkma ölümün dehşet dolu gözlerinden hiç. Şehit dudağından çıkan ateşli son nefes ol,
Hevesli bir genç, kalbi ateşin,
Aşka susamıştı, aşk isterdi. Bazen seferlerde, bazen hanenişin,
Ne yapayım, aklımı yitirsem nagâh,
Ne yapayım, dönsem bazen çocuğa. Bir an olamayıp kendimden agâh,
Artık bil, ey sevgili, ateşinde yanmam,
Ateşte yan deseler, baş çekerim, razı olmam. Ansan da her gün mektup yazmayacağım,
Tâ aşk sahrasını gezmedikçe sen,
Hicran ağrısını sezmedikçe sen, Dünya âleminden bezmedikçe sen,
Yanmazsan, yaşamak boş, manasız,
Kuru cesetle yürümek, ah, keder. Ölüm bu hayatın devamı, ama
Seni sevmek istemem bazen,
Başkaları da sevdiği için. Peki, aşkım kalsın kalbimde pinhan,
Yüce dağa çıkmadıkça bilinmez
Bu âlemin genişliği, vakarı. Sırat’tan geçmedikçe gülünmez,
Sevginin şeklinden haberin var mı?
Rengi nasıl olur? Sureti nasıl? Seven her lahzada bin kere ölür,