Бәлкім, күздің суық, сары күнінде бүршік жарып қойдым
және алтын теңге тілеген қайыршыдай алақан жайдым. Соғысқа шыққан адам өлімді мойнына алғаны сияқты
Өлеңдер: Махаббат
Акром Маликтің өлеңдері — жаңалары басында. Көңіл күйіңізге сайын таңдаңыз.
Қайда барсаң да, алдыңнан теңіз шығар,
Жер жүзін су орап алған түгел, тамам. Махаббат машақатпен егіз туар,
Сені еске алып, үнемі қан жұттым, аһ,
Қан түкіріп, қараңғы күндерден өттім. Жүрек азап ішінде болды қап-қара,
Біреу сені сүйемін десе,
Сенетін-ді бала кезінде. Таңғаларлық емес, өзін бейшара
Естідім, мен барсам көңілің қамығады екен,
Түрімді көруді қаламайды екенсің. Басқалардың бәзімінде көңілің хош екен,
Сені еске алмаған күнім жоқ менің,
Сені ойламаған түнім жоқ менің. Сені еске алмай өтпейді сәттер,
Кейде мені қатты сағынып,
Кейде мүлде кешіре алмайсың. Көңілің жай болсын: мені бір өмір
Біреуді сүйсең егер, сақ бол, ғашық,
Айырар жақындық шектен тыс. Қолына ұстатсаң жүрегіңді ашып,
Еріксіз болдым махаббат жолында –
Жүрегім сезімін жасыра алмадым. Әрқашан мас едім ғашық шарабынан,
Сенің қайғы шегуіңді қалар ма едім мен?
Жүрегіңнің ауруы маған керек пе? Жарамас ісіңе қыстар ма едім мен?!
Білдіріп сүйесің бе, білдірмей сүйесің бе,
Қызғаныштан жанасың ба, махаббатыңнан танасың ба; Сезім білдіріп келесің бе, азар беріп есесің бе,
Сенсіз өткен әр сәттің өтуі машақат,
Сенсіз түнде таңдардың атуы машақат. Акром МАЛИК
ҒАШЫҚТАРҒА
Сүйдің бе, жануға риза бол да, сүй, Өзіңнен тануға риза бол да, сүй.
Сені маған біреу жаман десе егер,
Өзін жаман деп білемін, ярым. Сен туралы біреу айтса суық хабар,
Сенсіз өткен әр сәттің өтуі де машақат,
Сенсіз түнде таңдардың атуы да машақат. Әр минут сағаттай, сағаттар күндей ұзақ,
Мас бол! Ғашықтық пен махаббат шарабынан сармас бол,
Қорықпа өлімнің сұмдыққа толы көзінен еш. Шейіт ернінен шыққан отты соңғы дем бол,
Қызу қанды бір жігіт, жүрегі отты,
Ғашықтыққа құмар, ғашықтық іздер еді. Кейде сапарларда, кейде үйде отырып,
Не етейін, есімді жоғалтсам кенет,
Не етейін, кейде айналсам сәбиге. Бір сәт бола алмай өзімнен хабардар,
Енді біл, әй, сүйікті, отыңда жанбаспын,
Отта жан десе де, бас тартамын, көнбеспін. Еске алсаң да күнде хат жазбаймын енді,
Ғашықтық шөлін кезбейінше сен,
Айрылық ауруын сезбейінше сен, Әлем-дүниеден безбейінше сен,
Жанбасаң, өмір сүру бекер, мәнсіз,
Құр денемен жүру – аһ, қайғы. Өлім – бұл өмірдің жалғасы, бірақ
Сені жақсы көргім келмейді кейде,
Өзгелер де жақсы көргені үшін. Мейлі, ғашықтығым қалсын жүрегімде жасырын,
Биік тауға шықпайынша білу мүмкін емес
Бұл әлемнің кеңдігін, айбынын. Сырат көпірінен өтпейінше күлу мүмкін емес,
Махаббаттың пішінінен хабарың бар ма?
Түсі қандай болар? Бейнесі қандай? Сүйген әр сәтте мың рет өлер,