Peut-être ai-je bourgeonné en un jour d’automne froid et jaune,
et tendu la paume comme un mendiant qui quémande une pièce d’or. Comme l’homme parti en guerre prend la mort sur ses épaules,
Poèmes: Amour
Les poèmes d’Akrom Malik, des plus récents aux plus anciens. Choisissez-en un selon votre humeur.
Har qayga yursang ham, dengiz kelgaydir,
Yer yuzi öralgan suv bilan tamom. Sevgi maşaqqat-la egiz kelgaydir,
Seni eslab mudom qon yutdim, e voh,
Qon tuflab qoronğu kunlardan ötdim. Yurak azob içra böldi sim-siyoh,
Kimdir seni sevaman desa,
Işonardi bola vaqtida. Va ajabmas, özin beçora
Eşitdim, men borsam köngling ğaş emiş,
Turqimni körmoqni xuşlamasmişsan. Boşqalar bazmida köngling xuş emiş,
Seni eslamagan kunim yöq mening,
Seni öylamagan tunim yöq mening. Seni eslamasdan ötmaydi onlar,
Goho meni qattiq soğinib,
Goho sira keçirolmaysan. Xotirjam böl: meni bir umr
Kimnidir sevsang gar, ogoh böl, oşiq,
Ayirgay yaqinlik haddan taşqari. Qöliga tutqazsang qalbingni oçib,
Ixtiyorsiz böldim sevgi bobida –
Qalbim muhabbatin berk tutolmasdim. Hamişa mast edim işq şarobidan,
Sening ğam çekmoğing istarmidim men?
Qalbing oğriqlari menga kerakmi? Eplamas işingga qistarmidim men?!
Bildirib sevasanmi, bildirmay sevasanmi,
Raşkdan yonasanmi, sevgingdan tonasanmi; Izhor-la kelasanmi, ozor-la yelasanmi,
Sensiz ötgan har onning ötişi maşaqqatdir,
Sensiz tunda tonglarning otişi maşaqqatdir. Akrom MALIK
OŞIQLARGA
Sevdingmi, yonişga rozi böl-da, sev, Özingdan tonişga rozi böl-da, sev.
Seni menga kimdir yomon desa gar,
Özini yomon deb bilaman, yorim. Sen haqingda kimdir aytsa şumxabar,
Sensiz ötgan har onning ötişi maşaqqatdir,
Sensiz tunda tonglarning otişi maşaqqatdir. Har daqiqa soatdek, soatlar kundek uzun,
Mast böl! Işqu muhabbat bodasidan sarmast böl,
Qörqma ölimning dahşat töla közlaridan heç. Şahid labidan çiqqan ötli sönggi nafas böl,
Qiziqqon bir yigit, qalbi otaşin,
Işqqa edi tolib, işq istar edi. Goho safarlarda, goho xonaşin,
Netay, esu huşni yöqotsam nogoh,
Netay, aylansam gar ba’zan gödakka. Bir dam böla ololmay özimdan ogoh,
Endi bil, ey sevgili, otaşingda yonmasman,
Otaşda yon desalar, boş tortgayman, könmasman. Eslasang ham har kuni maktub bitmagaydurman,
To işq sahrosini kezmas ekansan,
Hijron oğriğini sezmas ekansan, Olami dunyodan bezmas ekansan,
Yonmasang, yaşamoq bekor, bema’no,
Quruq jasad bilan yurmoq, oh, qayğu. Ölim bu hayotning davomi, ammo
Seni yaxşi körgim kelmaydi goho,
Boşqalar ham yaxşi körgani uçun. Mayli, işqim qolsin qalbimda pinhon,
Baland toqqa çiqmagunça bilib bölmas
Bu olamning kengligini, viqorini. Pulsirotdan ötmagunça kulib bölmas,
Sevgining şaklidan xabaring bormi?
Rangi qanday bölar? Suvrati qanday? Sevgan har lahzada ming marta ölar,