Тағдырдан жақсылық көрдім, Құдайым,
Тағы да жақсылық күтіп жасаймын. Жүрегімде толқып әрдайым дұғам,
Өлеңдер: Иман
Акром Маликтің өлеңдері — жаңалары басында. Көңіл күйіңізге сайын таңдаңыз.
Құдайым, адамзаттың перзентін еш
Нәкас та, жарамсыз да, тұзкөр етпе. Шайтанға ілескен бейшараларды
Көздерім соқыр екен, соқыр мүлдем,
Біреуді ұлы деп сенім артқам. Сөздерін дедім дұрыс әрі хақ,
Біреу кетті, бір сөз демей, үнсіз ғана,
Тастап кетті өлдің деп көмгендей. Қалдың бейне бақытсыз болып сен ғана,
Нәпсінің азғыруынан азат, еркін ет,
Жүрегімді лықа толы нұр ет. Өзгелердің айыбын көрмеу үшін,
Кейде ғапыл болдым, кейде есім жар,
Кейде адал болса, кейде сұм жар. Саған мойын ұсыну, Саған иілу —
Сенен қанша жетсе азар мен жапа,
Сенің хақыңа еттім дұға, дұға. Ешқашан демедім жоғал, кет деп,
Көңілің жай болсын, алаңсыз бол —
Шыға алмас зынданға тастағанмын. Уайымдама, сірә, уайымдама —
Бүлік салсын жаулар, мейлі,
Артымыздан таратсын жала. Кім болса да, жалғанға, мейлі,
Басыма не мұсибат түссе де,
Өлтір мені демедім, Құдай. Сен жайында жақсы ойдан
Я Тәңірім, сөздеріңді жүрегіме шырақ ет,
Қарсылықпен арамызда мәңгі айрылыс ет. Тәубе етейін көптен-көп және шүкір мен құлшылық,
Тәңірім, Саған мадақ, мақтаулар шексіз,
мен Сенің құлыңмын, Иемсің Өзің. Әлемде тәнімді ұстап тұрған тек
Жүдеу пендеңмін, мейірбан Тәңірім,
Сенен басқа еш зат панам емес. Зікіріңсіз қалармын адасып, саңырап,
Зікір етсең Хақты, етсең тілауат,
Ғажап сәттер сені орап, құшар. Жүрегіңе жауар үнс пен тыныштық,
Бұл әлемнің ісін түзету мүмкін емес,
Еш адамның ісін түзету мүмкін емес. Бір жағын бүтіндесең, басқа жағы сызат кетер,
Сен Жалғызсың, Сен Бірсің, Құдай,
Еш бір жанға емессің мұқтаж. Әр кемшілік Затыңнан жырақ,
Құдай деп дүниеге құл болған жандар,
Шайтанның отында күл болған қаңбақтар, Кейде қате жасаса адасып нәпсілер,
Раббым, пәк ете гөр жүрегімді дақтан,
Кек пен өшпенділікке қалдырма орын. Бәлкім, орын берсең мәңгілік бақтан,
Пара-пара бөлініп шашылған едім,
Түйір-түйір қылып жинап келесің. Өзімді шайнадым, ұсақтап жедім,
Құмырсқадай болмашы жаратылыспын. Әттең,
Құмырсқаны болмашы дедім бе, кешір... Қандай ғапылмын, жол басынан, Алла,
Ең ұлы нығмет – білмек Құдайды,
Құдайды тану, Оған сыйыну. Одан күтіп әр не лұтф пен атаны,
Бұл әлемді толтырған ілаһи тәжәллилер,
Пендеге уәжіп болар жалбарыну, тәуәллалар. Жүрегің көре алса, иқрар етіп, растағай –
Ең ұлы нығмет – білмек Құдайды,
Құдайды тану, Оған сыйыну. Одан күтіп әр не лұтф пен атаны,
Бұл әлемді толтырған ілаһи тәжәллилер,
Пендеге уәжіп болар жалбарыну, тәуәллалар. Жүрегің көре алса, иқрар етіп, растағай –