Қайта бино бўлдим Байтул Ҳарамдек
Бало селларида жисмим бузилгач. Висол тоқларига чиқдим аламдек,
Қосықлар
Акром Маликтиң қосықлары — жаңалары басында. Кеўил-күйиңизге сәйкесин таңлаң.
Сендан қанча етса озор-у жафо,
Айладим ҳаққингга дуо-ю дуо. Ҳеч қачон демадим раф-у даф бўлгил,
Тасаввур этсам гар улуғ зотларни,
Уларнинг ҳайбати дилни титратар. Дунё ичра кўриб хароботларни,
Бир йигит ўлтурур эди андуҳнок,
Ногоҳ уни пири чорлади кел деб. Мурид қайғу уни қилмасдан ҳалок
Тилдан чиққан сўзларим гўзал-гўзал кийинган,
Агар тилга олсангиз, тушар гўё ўйинга. Аммо мени босади оғир-оғир ташвишлар,
Ўзгалар айбини кўргунча, Худо,
Кўзим кўр бўлса ҳам розиман, рози. Ўзгалар нуқсини сўйлар экан то,
Хотиринг жам бўлсин, хотиржам бўлгил —
Чиқолмас зиндонга ташлагандирман. Хавотир олмагил, хавотир олма —
Ер устида елдинг, югурдинг беҳад,
Тўрт томонинг қибла — йўл кўринмагай. Кўзингни пардалар қопламиш фақат,
Сукут сақлаб ишла, уринма асло
Билмоққа одамлар ичи-ю ташин. Виқор-ла вазифанг айлагач адо,
Фасод қилсин ғанимлар, майли,
Ортимизда тарқатсин бўҳтон. Кимнинг бўлса, ботилга майли,
Гоҳо мени қаттиқ соғиниб,
Гоҳо сира кечиролмайсан. Хотиржам бўл: мени бир умр
Бошимга не мусибат тушса,
Ўлдир мени демадим, Худо. Сен ҳақингда яхши гумондан
Жаҳолат қўлида экансан асир,
Токи насиҳатлар қилмаса таъсир, Кўрларча ахтариб нуқсон-у хато,
Кимдир ағёр бўлса, олишма, асло,
Нафрат занжиридан ўзингни қутқар. Дунёни қўйгил ва де фақат Худо,
Ғариб кунларингда собит турган, сабот кўрсатган,
Қаро тунларингда чироқ ёққан, нажот кўрсатган Дўст каби ҳеч кимса яқин эмас, қадрдон эмас,
Агар кучим етиб, қодир бўлсайдим,
Ақл-у дониш учра нодир бўлсайдим, Бирор сўз демасдим ғам-у дардимдан
Кимнидир севсанг гар, огоҳ бўл, ошиқ,
Айиргай яқинлик ҳаддан ташқари. Қўлига тутқазсанг қалбингни очиб,
Одамлар айтсалар олқиш, офарин,
Алданма хўрозқанд сўрган боладек. Талтайиб мақтовлар эшитгани сари
Қайси бир синиқдил ғарибга, эй қул,
Кўргузсанг заррача лутф мабодо, Ул лутфинг йўлингда бамисоли гул,
Ё Тангрим, сўзларингни қалбимга чироқ айла,
Исён билан ўртамда абадий фироқ айла. Тавба қилай кўпдан-кўп ҳамда шукр-у ибодат,
Тангрим, сенга сано, мақтовлар беҳад,
мен Сенинг қулингман, Хожамсан, Ўзинг. Оламда жисмимни ушлаган фақат
Пажмурда бандангман, меҳрибон Тангрим,
Сендан бўлак ҳеч зот паноҳим эмас. Зикрингсиз қолгайман адашиб, гангиб,
Зикр қилсанг Ҳақни, қилсанг тиловат,
Ажиб онлар сени қуршагай, қучгай. Қалбингга ёғилгай унс-у ҳаловат,
Инсон ўзи катта жангмайдон,
Жанг боради нафс-ла беаёв. Бу урушда юрак тўкар қон,