Қайта салындым Бәйтул-Харамдай
Бәле селдерінде тәнім бұзылған соң. Уысал тауларына шықтым тудай,
Өлеңдер
Акром Маликтің өлеңдері — жаңалары басында. Көңіл күйіңізге сайын таңдаңыз.
Сенен қанша жетсе азар мен жапа,
Сенің хақыңа еттім дұға, дұға. Ешқашан демедім жоғал, кет деп,
Елестетсем егер ұлы жандарды,
Олардың айбыны жүректі дірілдетер. Дүние ішінде көріп қирандыларды,
Бір жігіт отырған еді қайғылы,
Кенет оны пірі шақырды кел деп. Мүрид, қайғы оны етпестен хәлак,
Тілден шыққан сөздерім әдемі-әдемі киінген,
Тілге алсаңыз егер, түсер ойынға секілді. Бірақ мені басады ауыр-ауыр уайымдар,
Өзгенің айыбын көргенше, Құдай,
Көзім соқыр болса да ризамын, риза. Өзгенің кемшілігін айтқанша, тіпті,
Көңілің жай болсын, алаңсыз бол —
Шыға алмас зынданға тастағанмын. Уайымдама, сірә, уайымдама —
Жер үстінде желдің, жүгірдің шексіз,
Төрт тарабың құбыла — жол көрінбейді. Көзіңді тек перделер жапқан еді,
Үнсіз еңбек ет, әсте тырыспа
Білуге адамдардың іші мен сыртын. Салмақпен міндетіңді атқарған соң,
Бүлік салсын жаулар, мейлі,
Артымыздан таратсын жала. Кім болса да, жалғанға, мейлі,
Кейде мені қатты сағынып,
Кейде мүлде кешіре алмайсың. Көңілің жай болсын: мені бір өмір
Басыма не мұсибат түссе де,
Өлтір мені демедім, Құдай. Сен жайында жақсы ойдан
Надандықтың қолында тұтқын екенсің,
Насихаттар әсер етпейінше, Соқырдай іздеп мін мен қатені,
Біреу жат болса, айтыспа, әсте,
Жеккөрініш шынжырынан өзіңді құтқар. Дүниені қой да, де тек Құдай,
Ғаріп күндеріңде берік тұрған, тұрақтылық көрсеткен,
Қара түндеріңде шырақ жаққан, құтқару жолын көрсеткен Дос сияқты ешкім жақын емес, қадірлі емес,
Егер күшім жетіп, қадір болсам ғой,
Ақыл мен білімде сирек болсам ғой, Бір сөз айтпас едім мұң-дертімнен,
Біреуді сүйсең егер, сақ бол, ғашық,
Айырар жақындық шектен тыс. Қолына ұстатсаң жүрегіңді ашып,
Адамдар айтса алғыс, жарайсың,
Алданба қант-әтеш сорған баладай. Шалқайып мақтау естіген сайын
Қай бір жүрегі жаралы ғаріпке, ей, құл,
Көрсетсең түйірдей мейірім егер, Сол мейірімің жолыңда бейне бір гүл,
Я Тәңірім, сөздеріңді жүрегіме шырақ ет,
Қарсылықпен арамызда мәңгі айрылыс ет. Тәубе етейін көптен-көп және шүкір мен құлшылық,
Тәңірім, Саған мадақ, мақтаулар шексіз,
мен Сенің құлыңмын, Иемсің Өзің. Әлемде тәнімді ұстап тұрған тек
Жүдеу пендеңмін, мейірбан Тәңірім,
Сенен басқа еш зат панам емес. Зікіріңсіз қалармын адасып, саңырап,
Зікір етсең Хақты, етсең тілауат,
Ғажап сәттер сені орап, құшар. Жүрегіңе жауар үнс пен тыныштық,
Адамның өзі — үлкен майдан,
Шайқас жүрер нәпсімен аяусыз. Бұл соғыста жүрек төгер қан,