Yeniden inşa oldum Beytülharam gibi
Bela sellerinde bedenim yıkılınca. Visal dağlarına çıktım sancak gibi,
Şiirler
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
Senden ne kadar erişse eziyet ve cefa,
Eyledim hakkına dua üstüne dua. Hiçbir zaman demedim yok ol, def ol,
Tasavvur etsem eğer ulu zatları,
Onların heybeti gönlü titretir. Dünya içinde görüp harabatları,
Bir genç otururdu kederli, mahzun,
Ansızın piri çağırdı gel diye. Mürit, keder onu etmeden helak,
Dilimden çıkan sözlerim güzel güzel giyinmiş,
Eğer dile alırsanız, sanki oyuna düşer. Ama beni basar ağır ağır kaygılar,
Başkalarının ayıbını göreceğime, Allah’ım,
Gözüm kör olsa da razıyım, razı. Başkalarının kusurunu söyleyeceksem eğer,
Gönlün rahat olsun, rahat ol —
Çıkamayacağı bir zindana atmışımdır. Endişelenme, sakın endişe etme —
Yeryüzünde koştun, durmadan seğirttin,
Dört yanın kıble — yol görünmez. Gözünü yalnızca perdeler örtmüş,
Sessizce çalış, asla uğraşma
İnsanların içini dışını bilmeye. Vakarla vazifeni eda edince,
Fesat çıkarsın düşmanlar, varsın,
Arkamızdan iftira yaysınlar. Kim batıla meyilliyse, varsın,
Bazen beni çok özleyip,
Bazen asla affedemezsin. Gönlün rahat olsun: beni bir ömür
Başıma ne musibet düşse,
Öldür beni demedim, Allah’ım. Senin hakkında hüsnüzandan
Cehaletin elinde esir olduğun sürece,
Nasihatler sana tesir etmedikçe, Körler gibi arayıp kusur ve hata,
Biri ağyar olursa, çekişme asla,
Nefret zincirinden kendini kurtar. Dünyayı bırak ve de yalnızca Allah,
Garip günlerinde sabit duran, sebat gösteren,
Kara gecelerinde lamba yakan, kurtuluş gösteren Dost gibi hiç kimse yakın değil, kıymetli değil,
Eğer gücüm yetip kadir olsaydım,
Akıl ve bilgide nadir olsaydım, Tek söz demezdim gamımdan, derdimden,
Birini seversen eğer, uyanık ol, âşık,
Ayırır yakınlık haddinden fazla. Eline verirsen kalbini açıp,
İnsanlar söyleseler alkış, aferin,
Aldanma horoz şekeri emen çocuk gibi. Şımarıp övgüler işittikçe
Hangi kırık gönüllü garibe, ey kul,
Gösterirsen zerre kadar lütuf eğer, O lütfun yolunda tıpkı bir gül,
Ya Rabbim, sözlerini kalbime lamba eyle,
İsyanla arama ebedî firak eyle. Tövbe edeyim pek çok, hem de şükür ve ibadet,
Rabbim, Sana sena, övgüler sonsuz,
ben Senin kulunum, Efendimsin Sen. Âlemde bedenimi ayakta tutan yalnızca
Perişan kulunum, merhametli Rabbim,
Senden başka hiçbir zat sığınağım değil. Zikrin olmadan kalırım şaşkın, yolumu yitirip,
Zikretsen Hakk’ı, etsen tilavet,
Acayip anlar seni kuşatır, kucaklar. Kalbine yağar ünsiyet ve huzur,
İnsan kendisi büyük bir savaş meydanı,
Savaş sürer nefisle amansız. Bu savaşta yürek kan döker,