Адам бош эмес кылмыш, күнөөдөн,
Ката – адамзаттын касиети. Көңүл үзүлбөйт азаптуу ахтан,
Ырлар: Ыйман
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Бир ыймандуу өмүрдүн чытырманында
Узак убакыт адашып, тентип жүрдү. Мүсибаттын кайгы, азабынан коркуп,
Жигиттик чагынан сулук жолунда
Кызмат кылып өттү ыкластуу бир жан. Авраддын жибин пирдин колунан
Ибадатта ышк жок, сезим жок, Кудайым,
Көңүлдө коркуу деген жыт жок, Кудайым, Истигфардын изинен из жок, Кудайым,
Ак дил жигит айтты устатка ыраазы болуп:
«Бала – падыша экен, аныкы – так! Периштедей күнөөсүз, гүлдөй таза,
Ал пакырлык ээси, фана ээси эле,
Дайым адамдарга жакшылык – иши. Дайым тилинде гүл ачылчу,
Бир олуя бар эле момун, кайгылуу,
Көзүн дайым жашы толтурган. Хал ээси эле, токтоолук ээси,
Өз абалымдан абдан катуу коркомун,
Кылган иштерим издеп келсе, эмне кылам?! Денемдеги калтыроом тарай электе,
Кайгы – Сен жиберген ишенимдүү кол,
Сенден качкандарды Сага айдайт ал. Ошондо да ким келбесе туура
Кумурскадай кор жаратылышмын. Аттиң,
Кумурсканы кор дедимби, кечир... Кандай гапылмын, Алла, жол башынан
Алла ээлеринен болгон бир салик заттын
Колун кишендеп, камакка алышты. Дешти: «Сиз да камактын даамын татыңыз»,
Бир эски чындык жөнүндө сага
Кабар берейин, кулак сал, каранчыгым. Сыноодон өтпөгөн ар бир жаңы нерсе,
«Мага тобокел кыл» деп айтты Кудай,
Таянгандан кийин шекти кетир дилиңден. Тилиңде «тобокел кылдым» дейсиң, бирок
Жалгыз отурган эле бир санаалуу зат,
Аны Кудайдын зикири гана ээлеген. Көзүн ачып айланага карады да, аттиң,
Канча каккыласаң да, канча чакырсаң да,
Көбүнчө ачылбайт тоофик эшиги. Атүгүл чөлдөрдө, тоолордо айкыр,
Сөздүктү жаттап үйрөнсө болот,
Жаттаса, жатталат эрежелер. Бирок окууларда хикматты таппайм,
Кутурган иттен кач, капканга чейин,
Капса, ит сыяктуу сен да капчу болосуң. Раббиң кечирим эшигин жапканга чейин,
Ыраазымын, Теңирим, тагдырга толук,
Ырыскыга, өмүргө, ажалга каршы эмесмин. Бирок бул кандай абал болду, дайым
Эй аалам, такбир айт: Аллаху акбар!
Эй адам, такбир айт: Аллаху акбар! Эй калем, такбир айт: Аллаху акбар!
Кудайым, башыма бир кайгы келсе,
Бирөөнүн алдында дартымды айтсам; Жана муң жүрөгүмдү канжардай тилсе,
Ката кылуу – пенденин иши,
Адамдын заты катага чалдыккан. Бирок каталуулардын ичинен шексиз
Ишенбе абалыңа, эй мусапыр адам,
Даражаңа бекер таянбагайсың. Сыноо келсе башка капыстан,
Өткөн арифтерден калган накыл бул:
Дене асман болсо, көңүл – күн. Кээде андан таптакыр жоголот нуру,
Дүйнө ичинде вапа жок таптакыр,
Көңүлгө жагымдуу тунуктук жок таптакыр. Дартың менен калдың бөтөн,