İnsan hali değil suçtan, günahtan,
Hata insanoğlunun hassasıdır. Gönül kopmaz azaplı ahtan,
Şiirler: İman
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
Bir mümin hayatın çalılığında
Uzun süre yanılıp gezdi başıboş. Korkup musibetin gamından, eziyetinden,
Gençlik çağından seyr ü sülûk yolunda
Hizmet edip geçti ihlaslı bir zat. Evrad ipini pirin elinden
İbadette şevk yok, his yok, Allah’ım,
Gönülde havf denen koku yok, Allah’ım, İstiğfar izinden iz yok, Allah’ım,
Pak gönüllü genç dedi üstada içten:
“Çocuk padişahmış, onundur taht! Melek gibi masum, gül gibi günahsız,
Fakr ehliydi, fena ehliydi o,
Daima insanlara iyilikti işi. Daima dillerinde açardı gül,
Bir veli vardı alçakgönüllü, gamlı,
Gözlerini doldururdu daima yaşı. Hal sahibiydi, temkin sahibiydi,
Kendi halimden çok fena korkarım,
Ya amellerim gelirse beni arayıp?! Tenimdeki titremeler dağılır dağılmaz,
Keder – Senin gönderdiğin sadık bir ordudur,
Senden kaçanları Sana sürer o. Yine de uyup gelmezse kim
Karınca gibi hakir bir mahlukum. Eyvah,
Karıncaya hakir mi dedim, affet... Ne gafilim ki, yolun başından, Allah’ım,
Ehlullahtan olmuş salik bir zatın
Elini kelepçeleyip mahpus ettiler. Dediler: “Siz de hapsin tadını tadın”,
Eski bir hakikat hakkında sana
Haber vereyim, kulak ver, gözbebeğim. Sınavdan geçmemiş her ne ki yeni,
Bana tevekkül et dedi Allah,
Dayanınca, şüpheyi def et gönlünden. Tevekkül ettim dersin dilinde, ama
Yalnız otururken perişan bir zat,
Yalnız Allah’ın zikri onu fethetmiş. Göz açıp etrafa baktı da, heyhat,
Ne kadar çal kapıyı, ne kadar çağır,
Açılmaz çoğu zaman tevfik kapısı. Hatta çöllerde, dağlarda haykır,
Ezberleyip öğrenmek mümkün lügati,
Ezberlersen, ezber olur kaideler. Lakin tahsillerde bulamam hikmeti,
Kudurmuş köpekten kaç, ısırmadan önce,
Isırırsa, köpek gibi sen de ısırırsın. Rabbin af kapısını kapamadan önce,
Razıyım, Tanrım, takdire tamamen,
Rızka, ömre, ecele etmem itiraz. Lakin nasıl bir hal oldu ki, daima
Ey âlem, tekbir getir: Allahu Ekber!
Ey insan, tekbir getir: Allahu Ekber! Ey kalem, tekbir getir: Allahu Ekber!
Allah’ım, başıma bir gam gelse,
Birinin yanında dert yansam; Ve keder kalbimi hançer gibi yarsa,
Hata etmek kulun işidir,
Hataya mübtela insanın zatı. Ama hatakârlar içinde şüphesiz
Güvenme haline, ey garip insan,
Makamına sakın dayanmayasın. Ta ki sınav gelse başa ansızın,
Geçmiş ariflerden kalmış bir nakil bu:
Beden gök ise, gönüldür güneş. Bazen ondan büsbütün kaybolur ışık,
Dünya içinde vefa yok asla,
Gönle hoş bir safa yok asla. Derdinle kaldın yabancı,