Пайгамбарлардын жолуна ынтызар, эй дил,
Аулиялардын сулугун кыялданган зат! Өзүңдү өлө электе өлүк бил,
Ырлар: Ыйман
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Ибадатта шык жок, сезим жок, Кудайым,
Көңүлдө коркуу деген жыт жок, Кудайым, Истигфардын изинен из жок, Кудайым,
Ак болсоң, таарынба, таарынтпа, бүттү,
Ак болсоң, Ак сени коргойт. Ак болсоң, капа болбо, капа кылба, бүттү,
Уккан ар сөзгө болбойт ишенип,
Көрүлгөн ар нерсе чын болбогондой. Мүмкүн эмес чын сөздөн жашоодо танып,
Эч кимдин акысы жок бир да пендеге
Жабууга тообонун эшиктерин. Оронуп жашагын, мейли, жыртык чапанга,
Пенде, сак бол, сак болгун,
Билбеген сырыңдан сүйлөбө эч качан. Мейли, оттой жаркыра, гүлдөй күлгүн,
Кеткендерге коштоштук, аман болуңуз,
Келгендерге кучак ачтык – салам Сизге! Кимге жакшы, ким үчүндүр жаман болуңуз,
Али бала эле – баткактарды кечип,
Таяктан ат минип чуркачу эле ал. Өкүнүч уусун көргөн эмес ичип,
Бир солик элден тартты көп жапа,
Кылычтан жигер-боору бөлүк-бөлүк болду. Денеси мейли го, руху ваайла,
Өзүм кемел болсом, өзүм таза болсом,
Сенин тарбияңа барбы муктаждыгым?! Качан жарадар болсом, төшүм тилинсе,
Нефстин айласынан акыл таң калат,
Шайтан аңдып турат далда-далдада. Акты түшүнө албай ой-сана катат,
Кудайдан коркуу деген эмне? Ыйлап-сыктообу?
«Кудайдан коркомун» деп жар салуубу? Же кейпиңде пирге окшошуубу?
Кимдир сага жийиркенчин билдирсе,
Же жалаа ташын ыргытып калса, «Мен тазамын» дебе айыпчыны карап,
Адамды жаратканда ааламдын Жаратуучусу,
Периштелер абдан таң калышты. «Силер билбегенди мен толук билемин», –
«Канча өмүрүң бар?» деп өзүмө суроо бердим,
Болжол айтууну акылыма мүмкүн эмес билдим. «Ойгон» деп денемди түрттүм, кана, көз ачса,
Адаштым. Адаштым. Каталар кылдым.
Сөздөрдүн тузагына салдым башымды. Акыры, Сага карай жылаңач келдим,
Ааламды жараткан чакта Кудай,
Адамдын жүрөгүн борбор кылды. Башкача айтканда, жер жайылды, көк бийик болду,
Раббим, ырайым көрсөт, кечир, Кудайым,
Эч бир бурчка батпай жатамбы?.. Кудукка жыгылдымбы, кайда жайым?..
Мен өлөйүн. Өмүрдүн баарын ал.
Көз жаштар меники. Сага – жылмаюу. Топурак алсаң, алтын болсун, адал,
Көрдө калгандай болом кээде,
Айлана жымжырт, өзүм жап-жалгыз. Сага таянам, Кудайым, жалгыз,
Жүрөк үчүн жаралган эле бул дүйнө,
Жүрөк болсо Хак үчүн жаралган эле. Хакты зикир кылып тазалык тапсын
Сапарга биринчи аттанган ар ким
Жеңүүчү боло бербейт дайыма эле, дос. Нефсиң башыңда өкүм сүргөн чакта,
Күнөө кылган ыймандуу бекер ах урбайт,
Анткени «ах» бар «күнөө» деген сөздө. Күнөө көңүлгө тикенден башка эч нерсе экпейт,
Арман жалыны коюудан коюу,
Денең кууруп жатат бул от ичинде. Демек, дүйнө элин ышк менен сүйүп,