Nebilerin yoluna heveskâr, ey gönül,
Velilerin sülukunu arzulayan zat! Kendini ölmeden önce ölü bil,
Şiirler: İman
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
İbadette şevk yok, his yok, Allah’ım,
Gönülde havf denen koku yok, Allah’ım, İstiğfarın izinden iz yok, Allah’ım,
Haklıysan, darılma, darıltma, tamam,
Haklıysan, Hak seni eder himaye. Haklıysan, incinme, incitme, tamam,
İşitilen her söze inanılmaz,
Görülen her şeyin gerçek olmadığı gibi. İmkânsız doğru sözle yaşamaktan dönüp,
Hiç kimse hak sahibi değildir bir kula
Kapamaya tövbenin kapılarını. Bürünüp yaşa, varsın, bir paçavraya,
Kul, dikkatli ol, dikkatli ol,
Bilmediğin sırdan söz etme asla. Varsın, ateş gibi parla, güller gibi gül,
Gidenlere veda ettik, esen kalın,
Gelenlere bağır açtık – selam Size! Kimine iyi, kimi için kötü olun,
Henüz çocuktu – çamurları geçip
Değnekten at binip koşardı o. Pişmanlık zehrini görmemiş içip,
Bir salik halktan çekti çok cefa,
Kılıçtan ciğeri, bağrı paramparça oldu. Vücudu varsın, ruhu vaveyla,
Kendim kâmil olsam, kendim pak olsam,
Senin terbiyene var mı hacetim?! Ne zaman yaralı, göğsü çâk olsam,
Nefsin hilesinden akıl donakalır,
Şeytan pusuda bekler köşe bucakta. Hakkı anlayamayıp fikir, şuur donar,
Allah’tan korkmak ne? Ağlayıp sızlamak mı?
Allah’tan korkarım deyip etmek mi feryat? Yoksa suretinde pire benzemek mi?
Biri sana izhar eylese nefret,
Yahut atıverse iftira taşını, “Ben pakım” deme ayıp arayana bakıp,
Âdem’i yarattığında Hallâk-ı âlem
Melekler gayet oldular hayran. “Sizin bilmediğinizi bilirim mutlak”, –
Ne kadar ömrün var diye kendime sual ettim,
Bir tahmin söylemeyi aklıma muhal bildim. Uyan diye bedenimi dürttüm, keşke göz açsa,
Yanıldım. Yanıldım. Hatalar ettim.
Sözlerin ilmeğine soktum başımı. Sonunda Sana doğru çıplak geldim,
Âlemi yarattığı çağda Hüdavend,
İnsanın kalbini eyledi mihver. Yani yer serildi, gök oldu yüce,
Rabbim, rahmet göster, bağışla, Allah’ım,
Hiçbir köşeye sığamıyor muyum?.. Kuyuya mı düştüm, nerede yerim?..
Ben öleyim. Ömrün hepsini al.
Gözyaşları benim. Sana – tebessüm. Toprak alsan, altın olsun ve helal,
Kabirde kalmış gibiyim bazen,
Etraf sükûnette, kendim yapayalnız. Sana dayanırım, Allah’ım, tek başıma,
Kalp için yaratılmıştı bu dünya,
Kalp ise Hak için yaratılmıştı. Hakk’ı zikir eyleyip kesb etsin safa
Yolculuğa ilk atlanan herkes
Galip olamaz her zaman da, dost. Tâ ki nefsin başında hâkim,
Günah işleyen mümin boşuna ah çekmez,
Çünkü “ah”ı vardır günah sözünün. Günah gönül içre dikenden başka ekmez,
Hasret alevi koyudan koyu,
Tenin cız cız yanar bu ateş içinde. Demek dünya ehlini aşk ile sevip,