Şe’r demang qoğozda qoralarimni,
Ziynat yöq sözimda, emas jimjima. Şunçaki, yiğlagan yaralarimning
Poèmes: Vie
Les poèmes d’Akrom Malik, des plus récents aux plus anciens. Choisissez-en un selon votre humeur.
Tiğ sançgan qölingni öpaman, döstim,
Yana zahar bergil şaksiz içaman. Mayli, şu qölingda ölaman, döstim,
Seni dösting sotdi demangiz menga,
Jigaring tarqatdi böhton demangiz. Hatto tiğ sançilsa bu zaif tanga,
Agar qalb tölmasa butkul vafoga,
Zabt etmagan bölsa sadoqatu sidq, Aslo çidolmassan zarra jafoga,
Köpinça seskanib ketaman nogoh,
Butun vujudimda öynaydi titroq. Eşik taqillaydi, taqillar badxoh,
Magar döst böldingmi biror mard bilan
Aslo qolmagaysan holidan ğofil. Eng avval vafoni Xudodan tilan,
Inson yaşar ekan talotum içra,
Darvoqe, vaqt işi talon-tarojdir. Aylab odam umrin parçayu parça,
Yöqotmoq oğirdir, yöqotmoq aççiq,
Bir parçang ketgandek böladi, evoh. Har bitta yöqotiş yurakda sançiq,
Yoşim ön yetti, ön sakkiz, ön töqqiz,
Yigirma uç edi,yo yigirma tört. Qisqasi, öspirin edimu hargiz
Qiya oçilganda aççiq hayotning
Pölatdan yasalgan oğir eşigi, Bir öspirin tinglab vazmin faryodni,
Binafşa yomğirda qolgani kabi
Boşim yoqqan toşlar ostida qoldi. Azroil jonlarni olgani kabi
Öljasini uzoq çaynaydigan böridek
Meni uzoq çaynab hazm etmoqçidek qayğu. Içidan qora dud qaynaydigan möridek
Faroğatda ötdi bir neça damlar,
Tilda tasbihu hamd, tavba, istiğfor. Tuşday bölib qoldi, hattoki ğamlar,
Döstman deganlarga aytay haq sözni,
Balki bundan ğofil bulhavas zotlar. Nurga töldir avval qalb degan közni,
Maşaqqat yukidan tolgan bir zotga
Navqiron bir ota söz qotdi nogoh: “Mening zurriyodim keldi hayotga,
Bir kun jam böldilar ahboblar dilxuş,
Dilning xunligidan qurdilar suhbat. Köngillar bamisli parvoz etdi quş,
Baxtli yaşaşning bir buyuk siri bor,
Balki sir emasdir, oddiy haqiqat: Hatto bolang bölsin, insondan zinhor
Döst çiqmas heç qaçon dunyo ahlidan,
Aslo torta olmas döst-çun maşaqqat. Döst-çun öta olmas lazzat bahridan,
Vafodor döstim yöq deya noliysan,
Ayblab yaxşilik bilmas kaslarni. Barça kurmak, faqat özing – şolisan,
Dunyo bir quduqdir, ğarq bölgan, çökkan
Heç qaçon tubiga yeta olmadi. Unga qalbidagi mehrini tökkan
Xudo bu olamni yaratdi hamda
Olamni odamga makon ayladi. Bir-birin suyasin deb quvonç, ğamda,
Baqosizdir jahon ra’nosi, valloh,
Jahon ra’nosi yöq, ki mosivalloh! Alişer Navoiy hazratlari
Qaçon köngil bölib qolgay tor?
Hatto oh deb uni çiqmaydi? Qayğu bilan tölganda, zero,
Oğir kunlar köpdir hayotda,
Ba’zan diling azobdan qondir. Asal deya zaharni tota