Кайгырба, жүрөгүңдө муңдарың аз болсун,
Көңүлүңдө эч өчпөс үмүт аттуу шам болсун! Сенден досуң баш тарткан жок, тартпайт да, эй, ашык,
Ырлар
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
«Сагындым» дегендер, «сүйдүм» дегендер,
Кээде кайгыңды аз-аздан жегендер! Сагынычы чын болсо, ышкы чыныгы болсо,
Шапаатка жетсең, сүйүктүүлөрдү унутпа,
Өткөнүңдө жүрөгүңө жакындарды унутпа! Кудай нээматын берип, жеңиш насип кылса,
Эй аалам, такбир айт: Аллаху акбар!
Эй адам, такбир айт: Аллаху акбар! Эй калем, такбир айт: Аллаху акбар!
Бизден кеткен баарыңарга салам болсун!
Бизден кетип кайгыңар түгөнсүн! Бактыңарга тоскоол болуп турган болсок,
Убакытты акылман өкүм дейинби?
Ар кимге ылайык өкүмдү берет. Убакытты акылман устат дейинби?
Улуу даанышмандардан Саади Ширази
«Гулистанда» тутту бир хикмат гүлүн. Ал хикмат – акыйкат, каршы чыкпа,
Билдирип сүйөсүңбү, билдирбей сүйөсүңбү,
Кызгануудан күйөсүңбү, сүйүүңдөн танасыңбы; Сыр ачып келесиңби, азап менен желесиңби,
Кайда качарын билбейт кээде,
Ичинен жеп келет бир кайгы капыстан. Керилип жүргөнү кыйнайт аны,
ЖАРАДАР КУШ
Оорудан кайда өзүн Урарын билбейт бир куш.
Кудайым, башыма бир кайгы келсе,
Бирөөнүн алдында дартымды айтсам; Жана муң жүрөгүмдү канжардай тилсе,
Ката кылуу – пенденин иши,
Адамдын заты катага чалдыккан. Бирок каталуулардын ичинен шексиз
Ар иштин шарты бар ишке ашышы үчүн,
Мисалы, айдын жарык толушу үчүн, Жылдыздар жаркырап күлүшү үчүн
ЖЕТИЛҮҮ
Жүрөгүңдү ачуу кайгылар ээлеп, Көкүрөгүңө аба жетпесе дайым —
Хак сөз үчүн көкүрөгүңө сайышса канжар,
Мындан артык сыймык болбойт, албетте. Чындык – нур, андан үкүлөр качар,
Сабыр кылуу кыйын. Анткени Кудайым
Пендеге кайсы иш машакат болсо, Ошол иштин сыймыгын кылды бекем,
Ыр жазуу мен үчүн машакат, эй дос,
Ойноп-күлүп эч айта албайм сөз. Ыр үчүн жүрөгүм күйүшү керек,
Жаш эле. Бышпаган чийки эле ал кез,
Азап менен ырахатка эле бейтааныш. Ар күн Нооруз эле, ар күнү айт,
Кыздар кемел болсун дедик ачык-айкын,
Өзүн-өзү баксын муктаж болбостон. Жашасын кыйналбай, ырдап-шайырлап,
Ааламдын иштери өткөөл дайыма,
Башкача айтканда, бул ааламдын өзүндөй. Кааласаң бактылуу жашоону толук,
Душмандын намыссыз аскери эмес,
Курчаса, нээматтар курчады гана. Биз болсо көңүлгө жасадык капас,
Ишенбе абалыңа, эй мусапыр адам,
Даражаңа бекер таянбагайсың. Сыноо келсе башка капыстан,
Өткөн арифтерден калган накыл бул:
Дене асман болсо, көңүл – күн. Кээде андан таптакыр жоголот нуру,
ХАСБИ ХАЛ
Эсимде – бир кезде ырлар жазчумун, Сөз издөө жана катар-катар тизүү эле ал.