Дүйнө ээлеринен эч качан дос чыкпайт,
Дос үчүн эч машакат тарта албайт. Дос үчүн ырахат деңизинен өтө албайт,
Ырлар
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Бир эски чындык жөнүндө сага
Кабар берейин, кулак сал, каранчыгым. Сыноодон өтпөгөн ар бир жаңы нерсе,
«Мага тобокел кыл» деп айтты Кудай,
Таянгандан кийин шекти кетир дилиңден. Тилиңде «тобокел кылдым» дейсиң, бирок
Мүлкүм деп ойлойсуң бой-келбетиңди,
Үнүңдү, сулуулугуңду, акыл-эсиңди. «Ааламда менин теңим жок» деп,
Жалгыз отурган эле бир санаалуу зат,
Аны Кудайдын зикири гана ээлеген. Көзүн ачып айланага карады да, аттиң,
«Вафалуу досум жок» деп нааразысың,
Жакшылык билбес кишилерди айыптап. Баары кара куурай, өзүң гана – күрүчсүң,
Ач калгандан эмес, эй, адам, ишен,
Токчулугуң үчүн көп өкүнөсүң. Эң оор азап да келет экен, ошентип,
Баарын эле билүү шарт эмес,
Билбегендик кээде пайдалуу билгенден. Бардык оору эле кайгы, дарт эмес,
Дүйнө – бир кудук, ага чөккөн, батканы
Эч качан түбүнө жете алган жок. Ага жүрөгүндөгү мээримин төккөн
Канча каккыласаң да, канча чакырсаң да,
Көбүнчө ачылбайт тоофик эшиги. Атүгүл чөлдөрдө, тоолордо айкыр,
«Устатмын» десең да, илим согушунда
Тулпарлар чаптырсаң, окусаң майдан! Адам менен шайтандын согуш-күрөшүндө
Сөздүктү жаттап үйрөнсө болот,
Жаттаса, жатталат эрежелер. Бирок окууларда хикматты таппайм,
Эки дарыя ошол, жер да ошол,
Шандуу салтанат, мүлктөрдүн изи. Олуялардын мектеби болгон бул бурч,
Кудай бул ааламды жаратты жана
Ааламды адамга мекен кылды. Кубанычта, кайгыда бири-бирин колдосун деп,
Кутурган иттен кач, капканга чейин,
Капса, ит сыяктуу сен да капчу болосуң. Раббиң кечирим эшигин жапканга чейин,
Туруксуз дүйнөнүн сулуусу, валлах,
Дүйнө сулуусу жок, анткени масивалла! Алишер Навои хазреттери
Ыраазымын, Теңирим, тагдырга толук,
Ырыскыга, өмүргө, ажалга каршы эмесмин. Бирок бул кандай абал болду, дайым
Күйүп кеткен жүрөктүн сүрөтүн көрдүңбү?
Менден келип «абалың кандай» деп сурадыңбы? Ашыгыңды күйгүзүү сенин дартыңбы?
ТӨРТ САПТАР
Жүрөгүмдө сүйүү оту кызгылт, Рухумду күйгүзүп тазалайт күндөн-күнгө.
АШЫКТАРГА
Сүйдүңбү, күйүүгө ыраазы бол да, сүй, Өзүңдөн танууга ыраазы бол да, сүй.
Качан көңүл тар болуп калат?
Атүгүл «ах» деп үнү чыкпайт? Кайгы менен толгондо, анткени,
Оор күндөр көп өмүрдө,
Кээде дилиң азаптан кан. Бал деп ууну татып
СЕНДЕЙ
Сендей эч кимди жүрөгүм Өзүнө сырдаш деп туткан жок.
Эй, айрылуу, сагыныч отунда денемди, майли, күйгүз,
Напсимден куткар мени, күнөөдөн дилим кан. Ышкымда чынчыл калайын деп жан берейин, о, Рабб,