Nabiylar yöliga havasmand, ey dil,
Valiylar sulukin orzu qilgan zot! Özingni ölmasdan avval ölik bil,
Gedichte: Glaube
Gedichte von Akrom Malik, die neuesten zuerst. Wählen Sie eines, das zu Ihrer Stimmung passt.
Ibodatda şavq yöq, his yöq, Xudoyim,
Köngilda xavf degan is yöq, Xudoyim, Istiğfor izidan iz yöq, Xudoyim,
Haq bölsang, injima, injitma, tamom,
Haq bölsang, Haq seni qilgay himoya. Haq bölsang, ranjima, ranjitma, tamom,
Eşitgan har sözga bölmas inonib
Körilgan har ne çin bölmaganidek. Imkonsiz rost sözdan yaşamoq tonib,
Heç kim haqli emas biror bandaga
Yopmoqqa tavbaning eşiklarini. Öralib yaşagin, mayli, jandaga,
Banda, ehtiyot böl, ehtiyot bölgil,
Bilmagan sirringdan söylama zinhor. Mayli, ötdek porla, gullardek kulgil,
Ketganlarga vido aytdik, omon böling,
Kelganlarga bağir oçdik – salom Sizga! Kimga yaxşi, kim uçundir yomon böling,
Hali bola edi – loylarni keçib,
Tayoqdan ot minib çopar edi u. Nadomat zahrini körmagan içib,
Bir solik ulusdan çekdi köp jafo,
Tiğdan jigar-bağri poralar böldi. Vujudi mayliyu, ruhi vovaylo,
Özim komil bölsam, özim pok bölsam,
Sening tarbiyangga bormi hojatim?! Qaçon majruh bölsam, köksi çok bölsam,
Nafsning hiylasidan aql dong qotgay,
Şayton ding poylagay pana-panada. Haqni anglay olmay fikru ong qotgay,
Xudodan qörqiş ne? Yiğlab-siqtaşmi?
Xudodan qörqaman deb solmoqmi jar? Yoki suvratiңgda pirga öxşaşmi?
Kimdir senga izhor aylasa nafrat,
Yoki otib qolsa tuhmat toşini. Men pokman demagil aybjöga qarab,
Odam yaratganda Xalloqi olam
Fariştalar ğoyat böldilar hayron. “Sizlar bilmaganni bilurman mutlaq”, –
Qança umring bor deya özimga savol qildim,
Biror taxmin aytmoqni aqlimga mahol bildim. Uyğon deya tanamni turtdim, koşki, köz oçsa,
Adaşdim. Adaşdim. Xatolar qildim.
Sözlar sirtmoğiga soldim boşimni. Oqibat, Sen sari yalanğoç keldim,
Olamni yaratgan çoğda Xudovand,
Insonning qalbini ayladi mehvar. Ya’ni yer yoyildi, kök böldi baland,
Robbim, rahmat közgaz, keçir, Xudoyim,
Heç qaysi puçmoqqa siğmayapmanmi?.. Çohga yiqildimmi, qayerda joyim?..
Men ölay. Umrning hammasini ol.
Közyoşlar meniki. Senga – tabassum. Tuproq olsang, oltin bölsin va halol,
Qabrda qolganga öxşayman goho,
Atrof sukunatda, özim yop-yolğiz. Senga suyanaman, Xudoyim, tanho,
Qalb uçun yaralgan edi bu dunyo,
Qalb esa Haq uçun yaralgan edi. Haqni zikr aylab kasb etsin safo
Safarga birinçi otlangan har kim
Ğolib bölolmagay hamişa ham, döst. Toki nafsing ekan boşingda hokim,
Gunoh qilgan mömin bejiz oh çekmas,
Çunki "oh"i bordir gunoh sözining. Gunoh köngil aro juz tikan ekmas,
Hasrat alangasi quyuqdan quyuq,
Taning jizğanakdir bu öt içinda. Demak, dunyo ahlin işq ila suyib,