Набийлар йўлига ҳавасманд, эй дил,
Валийлар сулукин орзу қилган зот! Ўзингни ўлмасдан аввал ўлик бил,
Шеърлар: Иймон
Акром Маликнинг шеърлари — янгилари бошида. Кайфиятингизга мосини танланг.
Ибодатда шавқ йўқ, ҳис йўқ, Худойим,
Кўнгилда хавф деган ис йўқ, Худойим, Истиғфор изидан из йўқ, Худойим,
Ҳақ бўлсанг, инжима, инжитма, тамом,
Ҳақ бўлсанг, Ҳақ сени қилгай ҳимоя. Ҳақ бўлсанг, ранжима, ранжитма, тамом,
Эшитган ҳар сўзга бўлмас инониб
Кўрилган ҳар не чин бўлмаганидек. Имконсиз рост сўздан яшамоқ тониб,
Ҳеч ким ҳақли эмас бирор бандага
Ёпмоққа тавбанинг эшикларини. Ўралиб яшагин, майли, жандага,
Банда, эҳтиёт бўл, эҳтиёт бўлгил,
Билмаган сиррингдан сўйлама зинҳор. Майли, ўтдек порла, гуллардек кулгил,
Кетганларга видо айтдик, омон бўлинг,
Келганларга бағир очдик – салом Сизга! Кимга яхши, ким учундир ёмон бўлинг,
Ҳали бола эди – лойларни кечиб,
Таёқдан от миниб чопар эди у. Надомат заҳрини кўрмаган ичиб,
Бир солик улусдан чекди кўп жафо,
Тиғдан жигар-бағри поралар бўлди. Вужуди майлию, руҳи вовайло,
Ўзим комил бўлсам, ўзим пок бўлсам,
Сенинг тарбиянгга борми ҳожатим?! Қачон мажруҳ бўлсам, кўкси чок бўлсам,
Нафснинг ҳийласидан ақл донг қотгай,
Шайтон динг пойлагай пана-панада. Ҳақни англай олмай фикру онг қотгай,
Худодан қўрқиш не? Йиғлаб-сиқташми?
Худодан қўрқаман деб солмоқми жар? Ёки сувратиңгда пирга ўхшашми?
Кимдир сенга изҳор айласа нафрат,
Ёки отиб қолса туҳмат тошини. Мен покман демагил айбжўга қараб,
Одам яратганда Халлоқи олам
Фаришталар ғоят бўлдилар ҳайрон. “Сизлар билмаганни билурман мутлақ”, –
Қанча умринг бор дея ўзимга савол қилдим,
Бирор тахмин айтмоқни ақлимга маҳол билдим. Уйғон дея танамни туртдим, кошки, кўз очса,
Адашдим. Адашдим. Хатолар қилдим.
Сўзлар сиртмоғига солдим бошимни. Оқибат, Сен сари яланғоч келдим,
Оламни яратган чоғда Худованд,
Инсоннинг қалбини айлади меҳвар. Яъни ер ёйилди, кўк бўлди баланд,
Роббим, раҳмат кўзгаз, кечир, Худойим,
Ҳеч қайси пучмоққа сиғмаяпманми?.. Чоҳга йиқилдимми, қаерда жойим?..
Мен ўлай. Умрнинг ҳаммасини ол.
Кўзёшлар меники. Сенга – табассум. Тупроқ олсанг, олтин бўлсин ва ҳалол,
Қабрда қолганга ўхшайман гоҳо,
Атроф сукунатда, ўзим ёп-ёлғиз. Сенга суянаман, Худойим, танҳо,
Қалб учун яралган эди бу дунё,
Қалб эса Ҳақ учун яралган эди. Ҳақни зикр айлаб касб этсин сафо
Сафарга биринчи отланган ҳар ким
Ғолиб бўлолмагай ҳамиша ҳам, дўст. Токи нафсинг экан бошингда ҳоким,
Гуноҳ қилган мўмин бежиз оҳ чекмас,
Чунки "оҳ"и бордир гуноҳ сўзининг. Гуноҳ кўнгил аро жуз тикан экмас,
Ҳасрат алангаси қуюқдан қуюқ,
Танинг жизғанакдир бу ўт ичинда. Демак, дунё аҳлин ишқ ила суйиб,