Kederlenme, kalbinde gamların az olsun,
Gönlün içinde hiç sönmez ümit adlı mum olsun! Senden dostun vazgeçmedi, vazgeçmez de, ey âşık,
Şiirler
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
Özledim diyenler, sevdim diyenler,
Bazen gamını azar azar yiyenler! Özlemi gerçek olsa, aşkı doğru olsa,
Şefaate erişirsen, sevgilileri unutma,
Geçmişinde kalbine mensup olanları unutma! Allah verip nimetini nasip ederse galibiyet,
Ey âlem, tekbir getir: Allahu Ekber!
Ey insan, tekbir getir: Allahu Ekber! Ey kalem, tekbir getir: Allahu Ekber!
Bizden gidenlerin hepsine selam olsun!
Bizden gidip gamlarınız tamam olsun! Bahtınıza engel olup duruyorsak,
Zamanı bilge bir hâkim mi desem?
Herkese layık hükmü verir. Zamanı bilge bir üstat mı desem?
Ulu hakimlerden Sadi Şirazi
"Gülistan"da tuttu bir hikmet gülünü. O hikmet haktır, etme itiraz,
Belli ederek mi seversin, belli etmeden mi seversin,
Kıskançlıktan mı yanarsın, sevginden mi dönersin; İzharla mı gelirsin, eziyetle mi esersin,
Nereye kaçacağını bilmez bazen,
İçinden yiyip gelir bir keder ansızın. Kibirle yürüdüğü eziyet verir ona,
YARALI KUŞ
Acıdan nereye kendini Vuracağını bilmez bir kuş.
Allah’ım, başıma bir gam gelse,
Birinin yanında dert yansam; Ve keder kalbimi hançer gibi yarsa,
Hata etmek kulun işidir,
Hataya mübtela insanın zatı. Ama hatakârlar içinde şüphesiz
Her işin olması için bir şartı var,
Mesela ayın ışıkla dolması için, Yıldızların parlayıp gülmesi için
BÜYÜMEK
Kalbini acı kederler kaplayıp, Göğsüne hava hiç yetmezse daima —
Hak söz için göğsüne vursalar hançer,
Bundan büyük şeref olmaz elbet. Hakikat – nurdur, ondan baykuşlar kaçar,
Sabretmek zordur. Çünkü Rabbim
Kula hangi iş meşakkatli olsa O işin şerefini kıldı daim,
Şiir yazmak benim için meşakkat, ey dost,
Oynayıp gülerek asla söyleyemem söz. Şiir için yüreğim yanmalı,
Gençti. Olmamış bir koruktu o vakit,
Azaba ve lezzete yabancıydı. Her gün nevruzdu, her günü bayram,
Kızlar kâmil olsun dedik yüksek sesle,
Kendi kendini geçindirsin, muhtaç olmadan. Yaşasın sıkıntı çekmeden, keyifle,
Âlemin işleri geçicidir daima,
Yani bu âlemin kendisi gibi. İstersen tamamen bahtiyar yaşamayı,
Düşmanın namussuz ordusu değil,
Kuşattıysa, yalnız nimetler kuşattı. Biz ise gönle bir kafes yaptık,
Güvenme haline, ey garip insan,
Makamına sakın dayanmayasın. Ta ki sınav gelse başa ansızın,
Geçmiş ariflerden kalmış bir nakil bu:
Beden gök ise, gönüldür güneş. Bazen ondan büsbütün kaybolur ışık,
HASBİHAL
Hatırımda – bir zamanlar şiirler yazardım, Söz aramak ve yan yana dizmekti o.