Dost çıkmaz hiçbir zaman dünya ehlinden,
Asla çekemez dost için meşakkat. Dost için geçemez lezzet denizinden,
Şiirler
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
Eski bir hakikat hakkında sana
Haber vereyim, kulak ver, gözbebeğim. Sınavdan geçmemiş her ne ki yeni,
Bana tevekkül et dedi Allah,
Dayanınca, şüpheyi def et gönlünden. Tevekkül ettim dersin dilinde, ama
Mülküm diye düşünürsün boyunu bosunu,
Sesini, güzelliğini, aklını, fehmini. Âlemde yok diye benim bir benzerim,
Yalnız otururken perişan bir zat,
Yalnız Allah’ın zikri onu fethetmiş. Göz açıp etrafa baktı da, heyhat,
Vefalı dostum yok diye inlersin,
Suçlayıp iyilik bilmez kişileri. Herkes çer çöp, yalnız kendin – çeltiksin,
Aç kalmaktan değil, ey insan, inan,
Çok pişmanlık duyarsın doyduğun için. En ağır azap da gelirmiş, öyle,
Her şeyi de bilmek şart değil,
Bilmemek faydadır bazen, bilmekten. Her ağrı da keder, dert değil,
Dünya bir kuyudur, gark olan, batan
Hiçbir zaman dibine ulaşamadı. Ona kalbindeki sevgisini döken
Ne kadar çal kapıyı, ne kadar çağır,
Açılmaz çoğu zaman tevfik kapısı. Hatta çöllerde, dağlarda haykır,
Üstadım dersin de, ilim savaşında,
Küheylanlar koşturursun, okursun meydan! İnsanla şeytanın cenginde, mücadelesinde
Ezberleyip öğrenmek mümkün lügati,
Ezberlersen, ezber olur kaideler. Lakin tahsillerde bulamam hikmeti,
İki nehir aynı, toprak da aynı,
Şerefli saltanat, mülklerin izi. Velilerin mektebi olan bu köşe,
Allah bu âlemi yarattı ve
Âlemi insana mekân eyledi. Birbirine dayansın diye sevinçte, gamda,
Kudurmuş köpekten kaç, ısırmadan önce,
Isırırsa, köpek gibi sen de ısırırsın. Rabbin af kapısını kapamadan önce,
Bekasızdır cihan güzeli, vallah,
Cihan güzeli yok, ki masivallah! Hazreti Ali Şir Nevai
Razıyım, Tanrım, takdire tamamen,
Rızka, ömre, ecele etmem itiraz. Lakin nasıl bir hal oldu ki, daima
Yanmış bir kalbin suretini gördün mü?
Bana gelip halin ne diye sordun mu? Âşığını yakmak senin derdin mi?
DÖRTLÜKLER
Kalbimde muhabbet ateşi gülgûn, Yakıp ruhumu arıtır günden gün.
ÂŞIKLARA
Sevdin mi, yanmaya razı ol da, sev, Kendinden geçmeye razı ol da, sev.
Ne zaman gönül daralıp kalır?
Hatta ah diye sesi çıkmaz? Kederle dolunca, zira,
Ağır günler çoktur hayatta,
Bazen gönlün azaptan kandır. Bal diye zehri tadarak
SENİN GİBİ
Senin gibi hiç kimseyi kalbim Kendine sırdaş diye tutmadı.
Ey hicran, özlem ateşinde cismimi, varsın, yak,
Nefsimden kurtar beni, isyandan gönlüm kandır. Aşkımda sadık kalayım diye canı vereyim, ya Rab,