Kiminle dost olsak, biz vazgeçmedik,
Sadakat ve vefayı koruduk daima. Hıyanet bataklığından asla geçmedik,
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
Sadakat ve vefayı koruduk daima. Hıyanet bataklığından asla geçmedik,
Aklını fikrini alıp sarhoş eder. Nefsine her işini gösterip doğru,
İftiraların kılıcından yüreğin sızladığı anda. Akrom MALIK
Selam, Dedeciğim, ey büyük Sultan! Ulu Sahibkıran, Yeryüzünün hanı!
Velilerin sülukunu arzulayan zat! Kendini ölmeden önce ölü bil,
Kıskançlıktan mı yanarsın, sevginden mi dönersin; İzharla mı gelirsin, eziyetle mi esersin,
Gönülde havf denen koku yok, Allah’ım, İstiğfarın izinden iz yok, Allah’ım,
Haklıysan, Hak seni eder himaye. Haklıysan, incinme, incitme, tamam,
Kıssaların konusu – şerefin, şanın. Sana Hak’tan ulaşsın nurlu selamlar,
Şeytan pusu kurar kuytu köşelerde. Hak’kı anlayamayıp fikir, şuur donar,
Sensiz gecede tanların atması meşakkattir. Akrom MALIK
Görülen her şeyin gerçek olmadığı gibi. İmkânsız doğru sözle yaşamaktan dönüp,
Geçersen eğer, kendine gelmen evladır. Kendine yakışır işleri yap,
Kıssaların konusu – şerefin, şanın. Sana Hak’tan ulaşsın nurlu selamlar,
Sevdin mi, yanmaya razı ol da sev, Kendinden geçmeye razı ol da sev.
Ahlakın, edebindir hayatında aksi. Huzur her söylediğin lafta, sözündedir,
Kapamaya tövbenin kapılarını. Bürünüp yaşa, varsın, bir paçavraya,
Bilmediğin sırdan söz etme asla. Varsın, ateş gibi parla, güller gibi gül,
Gelenlere bağır açtık – selam Size! Kimine iyi, kimi için kötü olun,
Sırrını, esrarını etsen aşikâr – Takdir de, ayağın başlasa aksamaya,
Omzuna dağları yüklemem dersen, Her gün zehirler tatmam dersen,
Düşmanlar sevinir, dostlarda keder.” Dedim: “Düşman olunca sevinsin bir kez,
Niçin olamazsın azaptan uzak?” Dedim: “Halimden ben de hayranım,
Sözlerin düğümünü bağlamaya başlar. Gelene gidene sakin gülümseyip