Кіммен дос болсақ, біз бас тартпадық,
Адалдық пен опа сақтадық әрдайым. Опасыздық батпағын әсте кешпедік,
Өлеңдер
Акром Маликтің өлеңдері — жаңалары басында. Көңіл күйіңізге сайын таңдаңыз.
Екі нәрсе бар әлемде, әй, дос,
Ақыл-есіңді алып, қатты мас етер. Нәпсіңе әр ісін көрсетіп дұрыс,
Бүкіл әлем бас тартып кеткен ауыр сәтте,
Жалалардың жүзінен жүрек ауырған сәтте. Акром МАЛИК
БҰЛ ЖЫРДЫҢ НЕ ҮШІН ЖАЗЫЛҒАНЫН БАЯН ЕТЕДІ
Ассалам, Бабажан, әй, ұлы Сұлтан! Ұлы Сахибқыран, Жер жүзінің ханы!
Нәбилер жолына әуес, әй, жүрек,
Әулиелер сүлукін арман қылған жан! Өзіңді өлмей тұрып өлі біл,
Білдіріп сүйесің бе, білдірмей сүйесің бе,
Қызғаныштан жанасың ба, махаббатыңнан танасың ба; Сезім білдіріп келесің бе, азар беріп есесің бе,
Ғибадатта құштарлық жоқ, сезім жоқ, Құдайым,
Көңілде қорқыныш деген иіс жоқ, Құдайым, Истиғфар ізінен із жоқ, Құдайым,
Хақ болсаң, өкпелеме, өкпелетпе, тамам,
Хақ болсаң, Хақ сені етер қорғау. Хақ болсаң, ренжіме, ренжітпе, тамам,
Ғажап риуаяттар, ғажап сөздер,
Қиссалар тақырыбы – абыройың, шаның. Саған Хақтан жетсін нұрлы сәлемдер,
Нәпсінің айласынан ақыл аң-таң қатқай,
Шайтан аңду салғай пана-панада. Хақты ұға алмай ой мен сана қатқай,
Сенсіз өткен әр сәттің өтуі машақат,
Сенсіз түнде таңдардың атуы машақат. Акром МАЛИК
Естіген әр сөзге болмас сеніп,
Көрінген әр нәрсе шын болмағандай. Мүмкін емес шын сөзден өмір сүру танып,
Өзіңнен кетпегін, өзіңде болғын,
Кетсең егер, өзіңе келуің абзал. Өзіңе лайық істерді қылғын,
Ғажап риуаяттар, ғажап сөздер,
Қиссалар тақырыбы – абыройың, шаның. Саған Хақтан жетсін нұрлы сәлемдер,
ҒАШЫҚТАРҒА
Сүйдің бе, жануға риза бол да, сүй, Өзіңнен тануға риза бол да, сүй.
Бақытсызбын демегін, бақыт өзіңде,
Мінез бен әдебің – өміріңде бейне. Рахат әр айтқан сөзде, сөзіңде,
Ешкім хақылы емес бірде-бір пендеге
Жабуға тәубенің есіктерін. Оранып өмір сүр, мейлі, жыртық шапанға,
Пенде, абай бол, абай болғын,
Білмеген сырыңнан сөйлеме әсте. Мейлі, оттай жарқыра, гүлдердей күлгін,
Кеткендерге қош айттық, аман болыңыз,
Келгендерге құшақ аштық – сәлем Сізге! Кімге жақсы, кім үшін жаман болыңыз,
Біреуді дос деп бауырыңа бассаң,
Сыр мен құпияңды етсең де әшкере – Тағдыр ғой, аяғың бастаса ақсап,
Дүниенің дертін тартпаймын десең,
Иыққа тауларды артпаймын десең, Күн сайын уларды татпаймын десең,
Десті: «Қайғылы өлеңдерің оқылар,
Дұшпандар шат болғай, достарда қайғы». Дедім: «Дұшпан болған соң, қуансын бір,
Десті: «Жазғаның неге дерт, айрылық?
Неге бола алмайсың азаптан алыс?» Дедім: «Халімнен өзім де таңмын,
Жасы ұлғайғанда ақылдылар ақырын
Сөздер түйінін түйе бастағай. Келген-кеткенге жымиып жайбарақат,