Егер құрмет тілесең, екіұдайлықтан қаш –
Бар жақта болма, бір жақта бол. Ғаріп, бейшараға құшағыңды аш,
Акром Маликтің өлеңдері — жаңалары басында. Көңіл күйіңізге сайын таңдаңыз.
Бар жақта болма, бір жақта бол. Ғаріп, бейшараға құшағыңды аш,
Өйткені надандықты жеңуші – ілім. Ғалым болып, бірақ адамгершілікті
Жеңіп ауыруды күлу – лайық іс! Тәтті сөз жүрегіңе қызғалдақ ұсынар,
Әр кімге жүктеген атқарар міндет. Илаһи әмірге ұйыған жан
Істерің – ішкі әлемің үшін айна. Ойлама – бетпердеммен жеңдім деп,
«Зікір еттім ұзақ, таба алмаймын шабыт… Маған беріңіз тағы басқаша бір уірд,
Жайлы бір отырыс құрды. Әрбірі өз пірін сипаттау үшін
Әдемі сөздермен, сыйлықтармен. Ұстаздың жүрегінен жуылды дерттер,
Әр есік, саңылауға ұрып көр басыңды. Мылқаудың тілдегі сауалы сияқты
Бұзылмас азалдың бұл әділеті: Кітапты сүю – патшаларға тән,
Көрер шын жүзінің көркем емесін. Бір сәт бетпе-бет келуге төзе алмай,
Әрдайым есіңде болсын қағида: Әр әмірдің орындалу шарты –
Көкнәр не бәң деп ойлайды. Сол себепті «алаңдама» деп әрдайым
Дүние кірінен қашқан уақыт еді. Ой күні жарқыраса, жаһан
Болған жанның алдына келді бір уағызшы. Жігері тасқан еді әрі жас,

Бес не алты жүз жыл жасы. Сырлы толқиды сиқырлы өнерлер,
Ішіндегі ескі адамды асты. Өзінен безінді, өзінен әр сәт
Иық тоса алмаған соң не дос, не туыс – Дертке батқан дәруіштің қасына келіп,
Қаны қайнап тасыр, өзіне сыймас. Дүние бейне аяғына бағынған,
Бейшара, аштарға қыл садақа. Адам өмір сүрмесе бір-бірін сүйеп,
Нәмахрам көзқарастар береді рахат. Сондықтан иіс су сеуіп, шашын өрер,
Құдайдан қорқатын адал жар тап. Құдайдан қорықпаса, тұтас бір өмір
Сөздер еркін деп қуанба әсте. Еркін болған сөздер тіліңнен шығып
Ренжіме, ең әуелі Құдайға хамд айт! Сөйлеген адам да болар құрметті,