Дос шықпас ешқашан дүние ахлынан,
Әсте тарта алмас дос үшін машақат. Дос үшін кеше алмас ләззат теңізінен,
Өлеңдер
Акром Маликтің өлеңдері — жаңалары басында. Көңіл күйіңізге сайын таңдаңыз.
Ескі бір ақиқат жайында саған
Хабар берейін, құлақ сал, қарағым. Сынақтан өтпеген әр жаңа нәрсе,
Маған тәуекел ет деп айтты Құдай,
Сүйенген соң, күдікті қу көңіліңнен. Тәуекел еттім деп тіліңде, бірақ
Мүлкім деп ойлайсың бой-сымбатты,
Дауыс, көрік, ақыл-парасатты. «Әлемде жоқ менің теңім», – деп,
Жалғыз отырғанда мазасыз бір жан,
Тек Құдай зікірі оны баурап алған. Көз ашып айналаға қарады да, әттең,
Опалы досым жоқ деп зарлайсың,
Айыптап жақсылық білмес жандарды. Бәрі – арамшөп, тек өзің – күріш,
Аш қалудан емес, ей, адам, сен,
Көп өкінерсің тойғаның үшін. Ең ауыр азап та келеді екен, сондай,
Бәрін білу міндетті емес,
Білмеу пайдалы кейде, білгеннен. Барлық ауру да қайғы, дерт емес,
Дүние бір құдық, батқан, шөккен
Ешқашан түбіне жете алмады. Оған жүрегіндегі мейірін төккен
Қанша қақсаң да, қанша шақырсаң да,
Ашылмас көбінесе тәуфиқ есігі. Тіпті шөлдерде, тауларда айқайла,
Ұстазбын десең де, ілім соғысында
Тұлпарлар шаптырсаң, майданды оққа тұтсаң! Адам мен шайтанның соғыс-күресінде
Жаттап үйренуге болар сөздікті,
Жаттаса, жатталар қағидалар. Бірақ оқуларда таппаймын хикметті,
Екі дария сол, жер де сол,
Абыройлы салтанат, мүліктердің ізі. Әулиелер мектебі болған бұл өлке,
Құдай бұл әлемді жаратты әрі
Әлемді адамға мекен етті. Бір-бірін сүйесін деп қуаныш, қайғыда,
Құтырған иттен қаш, қаппай тұрып,
Қапса, ит секілді сен де қабарсың. Раббың кешірім есігін жаппай тұрып,
Баянсыз жаһан сұлуы, уаллаһи,
Жаһан сұлуы жоқ, Алладан басқасы! Әлішер Науаи хазірет
Разымын, Тәңірім, тағдырға толық,
Ризық, ғұмыр, ажалға етпеймін қарсылық. Бірақ қандай хал болды, әрдайым
Күйіп кеткен жүректің суретін көрдің бе?
Маған келіп халің қалай деп сұрадың ба? Ғашығыңды жағу сенің дертің бе?
ТӨРТТАҒАНДАР
Жүрегімде махаббат оты лаулап, Күйдіріп рухымды тазартар күннен күн.
ҒАШЫҚТАРҒА
Сүйдің бе, жануға разы бол да, сүй, Өзіңнен тануға разы бол да, сүй.
Қашан көңіл тар болып қалар?
Тіпті аһ деп үні шықпайды? Қайғымен толғанда, өйткені,
Ауыр күндер көп өмірде,
Кейде көңілің азаптан қан. Бал деп уды татып,
СЕН СЕКІЛДІ
Сен секілді ешкімді жүрегім Өзіне сырлас деп тұтпады.
Ей, айрылыс, сағыныш отында тәнімді, мейлі, жандыр,
Нәпсімнен құтқар мені, күнәдан жүрегім қан. Ғашығымда адал қалайын деп жанымды берейін, я Рабб,