Арман жалыны коюудан коюу,
Денең кууруп жатат бул от ичинде. Демек, дүйнө элин ышк менен сүйүп,
Ырлар
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Адам бош эмес кылмыш, күнөөдөн,
Ката – адамзаттын касиети. Көңүл үзүлбөйт азаптуу ахтан,
Кыйгач ачылганда ачуу өмүрдүн
Болоттон жасалган оор эшиги, Бир өспүрүм угуп салмактуу зарды,
ТЕМУР ТУЗУКТАРЫ МАНЗУМАСЫ
1 Хамд
Бир ыймандуу өмүрдүн чытырманында
Узак убакыт адашып, тентип жүрдү. Мүсибаттын кайгы, азабынан коркуп,
Пирге кайрылды дале чийки шакирт:
«Узак зикир кылдым, бирок таба албайм ышк… Мага бериңиз дагы башкача бир вирд,
Жигиттик чагынан сулук жолунда
Кызмат кылып өттү ыкластуу бир жан. Авраддын жибин пирдин колунан
Ибадатта ышк жок, сезим жок, Кудайым,
Көңүлдө коркуу деген жыт жок, Кудайым, Истигфардын изинен из жок, Кудайым,
Бир нече шакирт чогулуп бир күнү,
Жайлуу бир отуруш түзүштү. Ар бири өз пирин сыпаттоо үчүн
Бинапша жамгырда калгандай
Башым жааган таштар астында калды. Азирейил жандарды алгандай
Ак дил жигит айтты устатка ыраазы болуп:
«Бала – падыша экен, аныкы – так! Периштедей күнөөсүз, гүлдөй таза,
«Майрамыңыз куттуу болсун» деп келишти шакирттер,
Сулуу сөздөр менен, белектер менен. Устаттын жүрөгүнөн жуулду дарттар,
Жаздын тентек шамалы сыңары
Ар эшик, жылчыкка уруп көр башыңды. Дудуктун тилиндеги суроосундай
Ар ким иш кылат өз тегине ылайык,
Бузулбайт азалдын бул адилеттиги: Китепти сүйүү – падышаларга мүнөздүү,
Олжосун узак чайнаган карышкырдай
Мени узак чайнап сиңиргиси келгендей кайгы. Ичинен кара түтүн кайнаган моордой
Бейпилдикте өттү бир нече учур,
Тилде тасбих, хамд, тообо, истигфар. Түштөй болуп калды атүгүл кайгылар,
Күтпө!
Күткөн сайын убактың өтпөйт, Жүрөк сырын түшүнбөскө жүрөк ачпа.
Жаш аял. Жаш эне. Жүрөгүндө ыйман,
Беш убак ибадатын эч калтырбайт. Бирок дайым боору кан болчу анын,
Ал пакырлык ээси, фана ээси эле,
Дайым адамдарга жакшылык – иши. Дайым тилинде гүл ачылчу,
Бир олуя бар эле момун, кайгылуу,
Көзүн дайым жашы толтурган. Хал ээси эле, токтоолук ээси,
«Доспун» дегендерге айтайын чын сөздү,
Балким мындан бейкапар жеңил ойлуулар. Адегенде жүрөк деген көздү нурга толтур,
Эгер ар бир адам күзгүгө караса,
Көрөт: чыныгы жүзү сулуу эмес. Бир заматка да бетме-бет туралбай,
Өз абалымдан абдан катуу коркомун,
Кылган иштерим издеп келсе, эмне кылам?! Денемдеги калтыроом тарай электе,
Кайгы – Сен жиберген ишенимдүү кол,
Сенден качкандарды Сага айдайт ал. Ошондо да ким келбесе туура