Қайғурма, қалбингда андуҳларинг кам бўлсин,
Кўнглинг ичра ҳеч ўчмас умид отлиғ шам бўлсин! Сендан дўстинг кечмади, кечмагай ҳам, эй ошиқ,
Шеърлар
Акром Маликнинг шеърлари — янгилари бошида. Кайфиятингизга мосини танланг.
Соғиндим деганлар, севдим деганлар,
Гоҳида ғамингни оз-оз еганлар! Соғинчи чин бўлса, ишқи рост бўлса,
Шафоатга етишсанг, маҳбубларни унутма,
Ўтмишингда қалбингга мансубларни унутма! Худо бериб неъматин насиб этса ғолиблик
Эй олам, такбир айт: Аллоҳу акбар!
Эй одам, такбир айт: Аллоҳу акбар! Эй қалам, такбир айт: Аллоҳу акбар!
Биздан кетган ҳаммангизга салом бўлсин!
Биздан кетиб ғамларингиз тамом бўлсин! Бахтингизга тўсиқ бўлиб турган эсак,
Вақтни доно ҳоким десамми?
Ҳар кимга лойиқ ҳукмни берар. Вақтни доно устоз десамми?
Улуғ ҳакимлардан Саъдий Шерозий
"Гулистон"да тутди бир ҳикмат гулин. Ул ҳикмат ҳақ эрур, қилма эътироз,
Билдириб севасанми, билдирмай севасанми,
Рашкдан ёнасанми, севгингдан тонасанми; Изҳор-ла келасанми, озор-ла еласанми,
Қаёққа қочишни билмайди гоҳо,
Ичидан еб келар бир қайғу ногоҳ. Керилиб юргани қийнайди уни,
ЯРАДОР ҚУШ
Оғриқдан қаерга ўзини Уришни билмайди бир қуш.
Худойим, бошимга бирор ғам келса,
Бировнинг қошида қилсам дарди ҳол; Ва андуҳ қалбимни ханжардек тилса,
Хато қилмоқ эрур банданинг иши,
Хатога мубтало инсоннинг зоти. Аммо хатокорлар ичида шаксиз
Ҳар ишнинг шарти бор бўлмоғи учун,
Масалан, ой ёруғ тўлмоғи учун, Юлдузлар чарақлаб кулмоғи учун
УЛҒАЙИШ
Юракни қайғулар эгаллаб аччиқ, Қалбингга етмаса ҳаволар мудом —
Ҳақ сўз-чун кўксингга урсалар ханжар,
Шараф бундан ортиқ бўлмагай, албат. Ҳақиқат – нур, ундан бойқушлар қочар,
Сабр қилиш қийин. Чунки Худойим
Бандага қайси иш машаққат бўлса Ул иш шарафини айлади қойим,
Шеър ёзиш мен учун машаққат, эй дўст,
Ўйнаб кулиб асло айтолмайман сўз. Шеър учун юрагим куймоғи керак,
Ёш эди. Пишмаган ғўр эди у пайт,
Азобу лаззатга эди бегона. Ҳар кун наврўз эди, ҳар куни ҳайит,
Қизлар комил бўлсин дедик баралла,
Ўз-ўзини боқсин бўлмасдан муҳтож. Яшасин қийналмай қилиб таралла,
Оламнинг ишлари ўткинчи мудом,
Яъни бу оламнинг ўзи сингари. Истасанг бахтиёр яшашни тамом,
Душманнинг номуссиз лашкари эмас,
Қуршаса, неъматлар қуршади фақат. Биз эса кўнгилга ясадик қафас,
Ишонма ҳолингга, эй ғариб инсон,
Мақомингга нохос суянмагайсан. Токи синов келса бошга ногаҳон,
Ўтган орифлардан қолган нақл бу:
Жисм само бўлса, кўнгилдир қуёш. Гоҳо ундан мутлақ ғойибдир ёғду,
ХАСБИ ҲОЛ
Ёдимда – бир дамлар шеърлар ёзардим, Сўз излаш ва ёнма-ён териш эди у.