«Канча өмүрүң бар?» деп өзүмө суроо бердим,
Болжол айтууну акылыма мүмкүн эмес билдим. «Ойгон» деп денемди түрттүм, кана, көз ачса,
Ырлар
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Аалам өз жолу менен жүрүшү үчүн
Ар бир бөлүкчө ордунда турушу керек. Адамдын бакыты да бүтүн болушу үчүн
Канча кайгыга түш, капалан, бирок
Босогоңо келсең, жарысын үйүң. Анткени, Алланын Элчиси дуба кылган:
Жалаа ташын ыргыткан колдор кесилет,
Жалаа сөзүн айткан тилдер кесилет. Жалаачы тилинен, албетте, асылат,
Эмне кылайын, эс-учумду жоготсом капыстан,
Эмне кылайын, айлансам кээде наристеге. Бир заматка өзүмдөн кабардар боло албай,
Эй, жаштар! Эй, бой көтөргөн жандар,
Эй, ачуу-таттуу эмне – али татпаган! «Далымда бар» деп канаттар,
Адаштым. Адаштым. Каталар кылдым.
Сөздөрдүн тузагына салдым башымды. Акыры, Сага карай жылаңач келдим,
Бир жаш жигит ариф адамга
Барып башын ийди урмат кылып. Деди: «Эй, маарифат багынын сардары,
Эми бил, эй сүйгөнүм, отуңда күйбөймүн,
Отто күй десе да, баш тартамын, көнбөймүн. Эстесең да ар күнү кат жазбаймын,
Ааламды жараткан чакта Кудай,
Адамдын жүрөгүн борбор кылды. Башкача айтканда, жер жайылды, көк бийик болду,
Бүгүн дагы бир жолу көрдүм караңгыны,
Дагы бир жолу батты бир күнүм. Аттиң, бийик ниетти кармай албай,
Раббим, ырайым көрсөт, кечир, Кудайым,
Эч бир бурчка батпай жатамбы?.. Кудукка жыгылдымбы, кайда жайым?..
Көп жолу сен тарапка жүз бурдум,
Жаныңда ар көз ирмем муракабада болдум. Жарадар куштай ыңкылдачу рух,
Ыраазымын. Тирүүлөй өлүү деген ушул –
Жан берүү азаптуу өттү, эмне кылайын?.. Кудайым, кулуңду кыйнабай өлтүр,
Бизден кеткен баарыңызга салам болсун!
Бизден кетип, кайгыларыңыз түгөнсүн! Бактыңызга тоскоол болуп турган болсок,
Кубатсыз, алсыз бечара пендеге
Жалаа ташын ыргытты бузук адам. Ал шордуу чыдай албай ар-уятка,
Ыр дебеңиз кагаздагы чиймелеримди,
Кооздук жок сөзүмдө, жасалгасыз. Жөн гана, ыйлаган жараларымдын
Мен өлөйүн. Өмүрдүн баарын ал.
Көз жаштар меники. Сага – жылмаюу. Топурак алсаң, алтын болсун, адал,
Миз сайган колуңду өбөмүн, досум,
Дагы уу бергин, шексиз ичемин. Майли, ушул колуңда өлөмүн, досум,
Кээде кесүү керек, кээде чабуу,
Оорудан кыйкырсын бейтап. Аяба. Оорулар ичинен шыпаны табуу –
«Сени досуң сатты» дебеңиз мага,
«Бооруң жалаа таратты» дебеңиз. Атүгүл миз сайылса бул алсыз денеге,
Бир киши мактады өзүн ушундай,
Бирок мактоо экени билинчү эмес. Угуп калың эл таң калды,
Эгер жүрөк толук берилгендикке толбосо,
Ээлебеген болсо ак ниет, чындык, Такыр чыдай албайсың кылдай жапага,
Бүт аалам баш тартып кеткен оор учурда,
Жалаалардын мизинен жүрөк ооруган учурда. Наныңды жегендер жаныңа канжар сайган учурда,